Tagarchief: zwemmen

Challenges 2018 – haal ik de eindmeet ? #1 – 30 minuten sport per dag

30 minuten sport per dag

Ieder jaar schrijf ik voor mezelf een sportdoelstelling op. Vorig jaar eindigde ik op iets meer dan een gemiddelde van 30 minuten sport per dag, of omgerekend 3,5 uur sport per week.
Dit jaar stelde ik mijn doelstelling met enige gemakzucht bij. Ik ging gewoon voor 30 minuten per week.  Als ik het vorig jaar kon, dan ook dit jaar.
Met nog 2 maand te gaan zal ik toch een tandje moeten bijsteken.

Zie hier:

De blauwe lijn is wat het zou moeten zijn, de rode lijn is wat er effectief gepresteerd is. En dan plots een behoorlijk horizontale lijn, met andere woorden dat er niet gesport is. Niets, nul, nada. Dat is zo mezelf-oneigen. Maar toen gebeurde dit. Zo zie je maar dat grote gebeurtenissen overal sporen nalaten.

Ik geef mezelf wat respijt hiervoor. Had ik die weken ook maar de helft gedaan van wat ik zou moeten doen, dan stond ik er nu een stuk beter voor.

Pieken en weinig regelmaat

sport per week week na week

Bovenstaande grafiek zegt hoeveel ik op gevoel sport en hoe weinig ‘gepland’. Of ik plan wel, maar ik doe het dan toch niet. Dat ik er al bij al toch nog redelijk goed uitkom, heeft alles te maken met pieken en niet met regelmaat. Het positieve is wel dat er zo goed als alle weken gesport is. (op die uitzondering na). Meteen zie je dat ik na weken niet sporten, plots héél hevig was, alsof ik iets goed te maken had. Na het diepe dal komt meteen ook de hoogste piek met meer dan 5 uur sporten op een week.

Kan ik het nog halen ?

Ik sta momenteel zo’n 11 uur achter op schema. Met nog 8 weken te gaan betekent dat ik van 3,5 uur sporten per week naar 4,5  uur moet gaan. Zo zou ik nog aan 30 minuten sport per week kunnen geraken.  Ik betwijfel op het gaat lukken.
Mezelf serieuze druk opleggen ga ik niet doen. Het moet plezant blijven. Maar ik wil behoorlijk beter eindigen dan waar ik nu zit (2 uur 45 min/ week).

Ik ben benieuwd wat het wordt.

Snapshot diary

Snapshot diary week #36/2018 Back at work

snapshot diary

Samengevat: wennen aan een leven met meer dan 1000 mensen op een vierkante km (of zoiets), het sporten (lopen, zwemmen, fietsen, wandelen) weer volop opnemen en o zo genoten van een wandeling in het voor mij onbekende Waals-Brabant !

Eerste schoolweek

Een schoolweek die begint op een maandag, zo heb ik het graag. Toen ik maandag op school wandelde kon ik echter bijna mijn ogen niet geloven. Vorige week was het hier nog zo kalm (geen leerlingen) en nu leken er overal in de gangen leerlingen met opdrachten rond te zwerven. Ook dat is uitzonderlijk, maar tijdens zo’n eerste dag is nog niets geroutineerd. Er is de papiermolen, de boekenmolen, de reftermolen en ga zo maar door. Iedereen en alles moet zijn plaats vinden.

Ik maakte pas op dinsdag kennis met mijn nieuwe leerlingen en had meteen al een gesprek over de soms moeilijke verhouding tussen vrije meningsuiting en respect. Dat dit zo actueel zou worden, had ik echt niet voorzien.

Alles netjes in de agenda, alleen past kanker niet

Sedert maandag zijn er dus weer strikte afspraken. Twee maanden lang was er maar één vaste afspraak: om de 14 dagen naar Gasthuisberg. De rest werd ingevuld naar gelang de dag vorderde en naargelang het goede of slechte dagen waren. Nu zijn er de werkdagen die moeten worden gecombineerd. Enerzijds gaat de tijd nu sneller en krijgt de tijd eindelijk een structuur die niet helemaal afhangt van die ene vrijdag. Anderzijds is er meer druk, minder tijd en zoals gezegd: laat die kanker zich niet in een agenda draaien. Zelfs niet de doktersafspraken, al doen ze daar serieus hun best.

Opnieuw het eigen leven vinden

Wie mijn log ‘kankerleed’ al enige tijd leest, weet dat sedert mei, het leven van het lief en dat van mij behoorlijk overhoop is gehaald. Ook wie we zijn (de eigen identiteit, maar ook in relatie tot elkaar) werd door elkaar geschud. Wij zijn anders geworden. Alle twee. Sterker verbonden, dat wel. Maar op andere fronten lopen we soms nog heel erg verloren omdat de wachtzaal  geen eindduur lijkt te vinden.

Ik maakte deze week heel expliciet tijd voor dingen die ik vroeger graag deed en die mij (gelukkig nog altijd) gelukkig maken: lange wandelingen, zwemmen, lopen (in augustus lag het een beetje stil) en ook wielrennen. Het zijn kleine dingen. Ik ‘verlaat’ Hugo niet al te lang. Eenmaal thuis ben ik sterker en meer ontspannen, kan ik er weer beter tegen. Anderzijds vind ik het zo erg voor hem dat hij, die zo graag fietst en wandelt niet mee kan fietsen.

Ik kan alleen maar hopen en geloven dat dit ooit terugkomt.

 

10 000 vragen #78 Hoe vaak sport je ? – Afrekening 2017

Een beetje schaamte, ja.

Vraag 78 ? Zitten we niet verder ? Ja. Maar een paar weken geleden heb ik deze vraag overgeslagen. Ik durfde gewoon voor mezelf niet te onderzoeken hoeveel ik per week sportte. Omdat ik wist dat ik teleurgesteld zou zijn. Maar evengoed omdat ik wist dat de confrontatie met de harde cijfers pijn zouden doen.

Dus hier gaan we :

De naakte waarheid is dat, van de voorbije 365 dagen (dus 23/12/2016 tot vandaag). Mijn schaamte komt vooral uit de laatste maanden. In november leek er géén energie en geen motivatie meer te zijn.

Maar blijkbaar geheel onterecht !

Als ik de voorbije 365 dagen 197,5 uren heb gesport, dan komt dit wel neer op 0,54 uur per week, ofwel  gemiddeld 32 minuten per dag ofwel  3 uur 42 minuten per week . Mijn ‘slecht’ voorgevoel komt dus vooral voort uit de schaamte van de laatste 2 maanden.

Toch een negatieve evolutie

In 2015 haalde ik 38 minuten per dag en het jaar ervoor (2015)  39 minuten per dag. Wat mij verder opvalt is oktober. In deze maand had ik een reeks artikels gepland met als titel ‘oktober wandelmaand’. Ik vond het geweldig plezierig om nieuwe wandelingen te ontdekken en te beschrijven op mijn blog. Ik had een duidelijk doel voor ogen en het ging me heel erg af.

In tegenstelling tot andere jaren had ik dit jaar geen sportdoelstelling. Ik hield niets bij. Garmin deed dat voor mij en hoe makkelijk het ook is (cfr. de bovenstaande grafieken) om rapporten op te vragen, ik deed het niet. Ik stak mijn kop in ‘t zand. 

Met een gemiddelde van 32 minuten per dag vind ik dat ik best tevreden mag zijn, maar de huidige evolutie van november en december mag niet worden voortgezet.
Vandaar dat er volgend jaar toch een doelstelling en ‘verantwoording’ komt. Goed voor een andere blogpost !

Ben jij tevreden over je sportieve 2017 ?

Snapshot diary

Snapshot diary week #35/2017 De eindeloze renovatiewerken – we pleiten schuldig

snapshot diary
rechts boven: 1 september = naar de kapper. Rechts onder: renovatiewerken, niet bij ons maar op het werk !

Twee klusjesmannen helemaal voor mij !

Weet je nog ? Het gedacht dat manlief en ik hadden dat de bekisting aka “de courniche” van onze dakgoot onder handen moest worden genomen ? En die ondernemende ondernemer (what’s in a word) die plots wel meer opdrachten in ons huis zag ?

HET EINDIGT NIET.

snapshot diary

Nu en dan vloek ik. Dat ik meer comfort heb in onze caravan dan wel in ons huis. Dat die stielmannen een lawine aan stof – dat overal kruipt – mee brengen. Dat ze zelfs op een zaterdag om 7 uur in onze keuken staan. Maar ik zie ook de vooruitgang. Al is dit helemaal niet wat we in gedachten hadden. Of juist wel. Heel erg diep ergens, alleen kwam het er nooit van.  Ondertussen is ons hele huis opnieuw gepleisterd, geschilderd en toonden die stoere mannen zich ook nog inschikkelijk om allerlei klusjes te doen. Nieuwe lampen te hangen. Hier en daar flink van keer gaan met de boormachine (wat mijn lief schuwt als de pest). Het is de droom van elke vrouw denk ik. Dat van die ideale klusjes man dan, niét dat van stoflawine. En nee, het is nog niet gedaan.

warm en koud blazen in het onderwijs

In alle eerlijkheid, ik ben nog niet echt ‘helemaal’ begonnen. Er was een studiedag die weinig goeds beloofde. Ik kan daar moedeloos van worden. Enerzijds blijft men maar spreken over het belang van het onderwijs, wil men méér bereiken, wil men kwaliteit verhogen, anderzijds worden de middelen jaar na jaar minder. Men spreekt over het aantrekkelijker maken van het lerarenberoep, maar men doet precies het omgekeerde. Ik krijg het steeds moeilijker met die politici. Woorden en daden lijken nog weinig met elkaar te maken te hebben. Zeg dan gewoon dat onderwijs niet zo belangrijk is en dat men ook niet van plan is om er in te investeren. Doe daar niet zo onnozel over !

Alle respect voor schoonmakers !

Die werklui in ons huis dreven me ondertussen wel bij tijden tot wanhoop. Emmers en nog eens emmers water zijn hier gevloeid om de vloer toch een beetje in ere te herstellen. Ik snap zelfs niet hoe ze dat doen om die werkelijk overal vuil te krijgen. Ik denk dat ik in mijn leven nog nooit zoveel gedweild heb. Soms kon ik wel huilen: dan leek die zwarte tegelvloer proper, dan droogde hij vol vlekken. Dan was hij hip hip hoera proper en leefde ik in de veronderstelling dat het nooit meer zo erg kon zijn, dan was het de dag nadien hetzelfde. Ik zou al bijna denken dat ze betaald worden per vierkante meter dat ze vuil achter laten.

snapshot diary

Bij het schoonmaken merkte ik pijnlijk dat ik expertise mis. Een mens denkt dat iedereen kan dweilen en natuurlijk weet ik hoe je het doet. Maar het heeft me gigantisch veel tijd gekost.  Ik besefte o zo goed dat professionele schoonmakers dat op een derde van de tijd doen. Efficiënter en misschien nog wel met beter resultaat !

Hoe dan ook, ik zit nu zeker een niveau hoger wat dweilen betreft. Als het nog lang duurt dan word ik  de koningin van het dweilen !

Het moment van ontspanning : zwemmen !

Snapshot diary

Het zwembad was in deze dagen mijn allerbeste vriend. Proper water (hoop ik toch) en voor iedereen onbereikbaar. Laat ons hopen dat ze nooit een smartphone uitvinden waarmee je kan zwemmen ! Zwemmen als in stofvrij ! Deed dat deugd !

Hopelijk verliep jullie week iets rustiger ! Voor mij liever geen herhaling van deze week, maar ik ben wel fier op mijn dweilvorderingen ! Een dag niets geleerd is een dag verloren. Say what !

Een fijne week !