Tagarchief: tips

Gelezen: De Columbus – Wim Lybaert & Laurens Verbeke

Wil niet iedereen een Columbus?

Ik ben fan van het eerste uur van het TV-programma De Columbus. In mijn wildste dromen haal ik een C-rijbewijs en rijd ik net als Wim Lybaert met een pracht van een Columbus doorheen heel Europa. Eerlijk waar, ik zou er zelfs een behoorlijke cursus techniek voor over hebben om aan zo’n avontuur te beginnen.

De Columbus
Credits De Liefhebbers

Anderzijds is wat Wim Lybaert in De Columbus doet, me ook niet helemaal vreemd, misschien moet ik gewoon wat meer leren loslaten.

Columbussen als werkwoord, state of mind

Toen ik het boek kocht, dacht ik dat het een verslag zou zijn van de avonturen die Wim Lybaert met zijn gasten in zijn bus beleefd had. Uitgebreider, uitgeschreven gesprekken, routekaartjes en lijstjes met mooie plekjes.

Dat is het boek echter helemaal niet. De boodschap van het boek is: “Iedereen kan Columbussen” en zelfs zonder C-rijbewijs (sic!) of Columbus. Columbussen is een state of mind. Het hoeft ook niets te kosten, het enige wat je moet doen is er gewoonweg voor gaan.

Zeven wegwijzers om te columbussen

Het boek is opgebouwd in 14 kleine hoofdstukken. Zeven wegwijzers wijden je in in de kunst van het columbussen. Laurens Verbeke (televisiemaker De Columbus) nam ze voor zijn rekening. Vervolgens schrijft Wim Lybaert over zijn ervaringen met 7 wegwijzers. Wim blijkt van nature helemaal geen Columbusman te zijn, maar eerder iemand van de planning en de controle. Iemand die de lat heel hoog legt en het liefst weinig aan toeval over laat. Heel soms zie je dat tijdens een aflevering van De Columbus. Dan is er heel lichte paniek, een bezorgdheid over de plaats waar ze zullen slapen. Ook voor hem is het Columbussen een confrontatie en leerschool.

Hoe realistisch zijn de 7 wegwijzers ?

Eerlijk gezegd (en toch met al wat ervaring) vind ik de wegwijzers best wel realistisch. Mijn ouders waren in wellicht Columbussers avant la lettre, maar ik denk dat dat voor wel meer mensen van hun generatie geldt. Een goede voorbereiding bestond erin dat de auto technisch nagezien werd, de ‘landkaarten’ (nationale ! niet eens regionale) in de auto waren en ‘ vreemd geld’, zoals mijn vader dat noemde. Euro’s waren er niet.

Ze maakten nooit reserveringen voor een camping en we sliepen meermaals in de caravan tijdens een doorreis op de marktplaats van een Frans klein dorp. Toen kon dat nog allemaal. Wim Lybaert doet het mijn zijn bus nog altijd, maar dan niet op een marktplaats, maar ergens in the middle of nowhere.

(1) Vertrekken zonder plan en je (2) laten leiden door het toeval zit me dus al van jongsaf in het bloed. De snelweg vermijden (3) is de allerbeste tip en ja ((4) het volgen van de bochten is best realistisch.

Het moeilijkste lijkt mij altijd het (5) loslaten van de tijd. Niet dat ik continu op mijn uurwerk kijk maar zelfs op vakantie zit er soms een lijstje in mijn hoofd te zeuren. Ik wil dat en dat en dat gezien hebben. Zoals hij zelf schrijft ‘afvinken als een to do lijstje‘.

Het volgen van je verbeelding (6) is iets wat je moet oefenen en in de aankomst het begin vinden (7) is zoveel al de weg is het doel. Dus ja, de wegwijzers zijn best realistisch.

Voor wie is dit boek ?

De Columbus

Ik denk dat het een misvatting zou zijn als enkel mensen die graag willen reizen of kamperen iets aan dit boek zouden hebben. De filosofie is veel groter dan ‘de manier waarop’. Ik vind er zelfs regelrechte levenslessen in: durf je soms gewoon eens gooien in iets. Zonder plan. Met verbeelding. Laat de tijd los.

Uit alles in het boek, en al helemaal tijdens de serie blijkt een geweldige waardering voor het gewone. Een zonsopgang, een oud kerkhof, kletterende regen, vliegeren met de wind op kop. Het zijn doodgewone dingen die bijna betoverend zijn in de serie.

Dat je er geen Columbus moet voor hebben, nee. Dat je morgen simpelweg, tijdens de lunchpauze op je werk, je boterhammen kan meenemen naar een stukje natuur en zien: hé, zo kan het ook, al is het in een park en heb je maar 60 minuten. Voor je het weet zit er een onbekende bij je op de bank en ben je aan het columbussen.

Praktisch

Wim Lybaert & Laurens Verbeke, De Columbus, het is beter om te reizen dan om aan te komen, uitgeverij Angéle/Standaard Uitgeverij, te koop bij o.a. Bol.com voor €22,50.

Koop bij bol.com

Diep Werk

Gelezen: Diep Work – Cal Newport

Een boek met behoorlijk wat impact

Wanneer een boek je ertoe aanzet om je leven te veranderen, dan heeft het impact! Diep Werk van Cal Newport is zo’n boek voor mij.
Vertrekkend vanuit de vaststelling dat we leven en werken in een wereld waarin afleiding ons continu bedreigt en effectief meeneemt, houdt hij een pleidooi voor ‘diep werk’. Of anders geformuleerd: hoe je je aandacht best houdt bij wat er werkelijk toe doet. Het resultaat is werk van hogere kwaliteit en méér rust.

Tijdsregistratie – Laura Vanderkam

Ik kwam bij dit boek via een omweg. Laura vanderkam onderzocht de tijdsbesteding van honderden mensen en ze vergelijk de perceptie van drukte met het effectieve echte werken. De resultaten waren verbluffend. Veel mensen hadden de indruk veel meer te werken dan ze effectief deden. Ik vermoedde dat het bij mij niet anders was. Hoe kwam het dat ik zo weinig gedaan kreeg, terwijl ik toch de indruk had vele uren te werken?

Net als in het boek van Laura ging ik aan tijdregistratie doen. De resultaten waren gelijklopend met haar onderzoek. Dat ik geen vruchten plukte van mijn werk was (in mijn geval) vooral te wijten aan teveel afleiding. Die afleiding betekende helemaal niet dat ik doelloos bezig was of zelfs niet aan het werk. Alleen stak ik veel tijd in dingen (werk) die er niet zo toe deden. Ik stak (steek !) veel tijd in dringende niet belangrijke zaken (Cal Newport noemt dit oppervlakkig werk) en laat de belangrijke, niet dringende dikwijls op het tweede plan staan. Gelukkig ben ik al wat minder verslaafd aan verleiding.

Grote projecten vragen diep werk

Ik sta er te weinig bij stil, maar grote werken vragen grote blokken aaneen gesloten tijd. Hier en daar een beetje werken (al is het in termen van uren) brengt weinig diep werk, laat staan creatief werk; tot stand. Nu en dan een paar uurtjes hier en een paar uurtjes daar werken geeft wel resultaat, maar is zelden diep of vernieuwend. Mijn ervaring leert me dat hier en daar tussendoor een uur of enkele uren werken hetzelfde is als ‘onderhoud’, het zorgt ervoor dat alles loopt, maar ook niets meer.

Regels voor diep werk

In het tweede deel van zijn boek somt Cal Newport de regels voor diep werk op. Hij komt heel dikwijls terug op het ritualiseren van werk. Gewoontes zorgen er immers voor dat je minder wilskracht nodig hebt en dat je daar alvast geen energie hoeft in te steken. Voor mij betekent het bijvoorbeeld dat ik zowel tijdens de week als in het weekend vroeg opsta. Dat geeft mij niet enkel tijdwinst, het maakt alles ook een stuk makkelijker. Uiteraard lukt dat niet zonder evengoed op een relatief vast tijdstip te gaan slapen!

Voor wie alle regels wil kennen, raad ik het boek aan, maar dit zijn alvast dingen die ik wil onthouden en toepassen.

Ritualiseren

Wat je ‘gewoon’ bent kost minder energie en maakt het je een stuk makkelijker. Voor mij betekent ritualiseren steeds meer dat ik blokken van ongeveer 4 uur vast zet in de week om bepaalde dingen te doen. Het loont mij veel meer om in blokken van 4 uur mijn lessen voor te bereiden, dan wel in 4 springuren. Eerlijk: Volgens Calport is een blok van 4 uur niet voldoende om echt diep werk te doen, maar hé, ik moet ergens beginnen.

Werk zoals een bedrijf

Hier verwijst hij naar de 4 disciplines van Covey. Concreet betekent het dat je (a) focust op je doel. Voor mij is dat heel belangrijk. Wat wil ik nu doen en wat wil ik bereiken met deze 4 uur ? Wanneer ik het over afleiding had die ook werk was, ging het meestal hier fout. Ik zag een mailtje van een collega en ging er vervolgens op in en van het één kwam het ander. Je houdt (b) Je meet gedrag en doel. Dat klinkt veel harder dan het is, je houdt gewoon bij wat je effectief gedaan hebt en wat je met je tijd hebt gedaan. Soms besluit ik dat ik mij toch weer heb laten gaan aan allerlei ‘verleiding’. Dit sluit helemaal aan bij Vanderkams tijdsregistratie. Ik heb daar nog een hele weg in te gaan. Als ik zie wat ik effectief gedaan heb (half uur na half uur) dan valt dat soms nogal tegen. Werk aan de winkel ! (c) Hou een motiverend scoreboek bij. Van 4 klassen toetsen verbeterd! 2 books ahead in de Goodreadschallenge! Loopschema afgevinkt ! Het laatste principe is dat van (d) de verantwoording. Ik ‘verantwoord’ mijn werk niet aan anderen, maar ik evalueer mijn werk wel. Waarom heb ik niet gedaan wat ik van plan was? Wat waren de hindernissen? Hoe kan ik het voorkomen? Verantwoording is in mijn geval eerder evaluatie van de prestaties.

Omarm verveling

Ik kan dit vrij eenvoudig samenvatten: werk lang en met volle concentratie. Stop vervolgens. En werk dan totaal niet meer. Laat het allemaal los.
Beide vragen discipline, zowel het loslaten van het werk (ja hoor !) als het geconcentreerd werken. Maar wie dit kan, komt tot de mooiste productiviteit, in het nietsdoen en niet ‘bepaald’ bezig zijn verwerken je hersenen allerlei informatie en indrukken en kunnen ze compleet out of the box nieuwe dingen én oplossingen bedenken. Wanneer je met je neus continu op je werk zit, valt dit soms dik tegen.

Pas het pareto-principe toe

Ik ken dit principe al lang. Ondertussen herken ik de 80/20 regel gelukkig al heel snel. Vroeger zou ik altijd voor de 100 gegaan zijn, maar dat is niet altijd even zinvol. Om het even simpel samen te vatten: ik merk(te) dat ik ontzettend veel tijd kon steken in iets wat het product maar een klein beetje beter maakte. Ik zeg niet dat ik 80% van de tijd in een voordeel van 20% stak, maar wel dat ik voor de laatste 10% dikwijls 50% (tijds-)investering deed. Dat is niet lang niet altijd wijs. Nu vraag ik mij dikwijls af of die verhouding wel te verantwoorden is. (Goed is soms gewoon goed).

Newport zegt in dit verband overigens iets over de valkuil van het voordeel. Wanneer we ergens een voordeel inzien, dan zijn we snel bereid om ervoor te gaan. Hij raadt aan om het voordeel over lange tijd te zien en te kijken of het uiteindelijk wel een voordeel is. Ook voordelen ‘kosten’. Als voorbeeld haalt hij het uitbesteden van werk aan. Dat kan je meer kosten (geld) maar omdat je zelf niet over voldoende competenties beschikt en ondertussen niet aan je eigen werk bezig kan zijn, is het op lange termijn misschien toch beter om dingen uit te besteden.

Omgaan met mail

Ik had en heb duidelijk nog veel te leren als het over email gaat. Meer en meer ‘leer’ ik dat ik niet altijd hoef te antwoorden. Ik krijg behoorlijk veel mails om samen te werken voor deze blog. Vroeger stak ik daar behoorlijk veel tijd in om iedere keer netjes te antwoorden en werd het een heen en weer gemail. Tegenwoordig antwoord ik veelal niet. Dat ik dat niet doe heeft alles te maken met de wet van voordelen: het mag dan wel een voordeel(tje) hebben, ik wil het meestal niet omdat ik liever mijn tijd aan iets anders besteed.

Ik werk al een hele tijd met standaardmails en merk dat dit goed en efficient werkt. In die standaardmails hoef ik maar enkele details aan te passen en geen hele zinnen meer te typen. Ze zijn zo opgesteld dat de informatie overzichtelijk is en ik niets vergeet.
Vervolgens plan ik dergelijke standaardmails in zodat ik ze op 1 dag allemaal kan doen. Er zijn heel wat mails die overigens geen onmiddellijk antwoord vragen. Antwoorden binnen de week is prima, zeker als de andere partij iets van je wil. (Klinkt dat aanmatigend ?)

Laat de mailer voor je werken
Dit advies van Newport vind ik geweldig goed, maar ik durf het nog te weinig in praktijk brengen. We nodigen je graag uit om te brainstormen over… Er is een vergadering gepland over ….., ik wil graag eens met je spreken over…….(werkgerelateerd). Dat is zo vaag dat het om tijdsverlies vraagt. Cal Newport raadt je aan om de mailer te laten werken. ‘Som op wat je concreet van mij verwacht’. ‘Wat wil je concreet op de vergadering bespreken en welke input wil je van mij ?’

Eerlijk gezegd, ik durf dat nog niet goed, maar ik krijg toch steeds meer last met mails waarop staat ‘we nodigen je uit om eens samen te zitten rond …’.
Tja, dat zit je samen rond een onderwerp en duurt het nog een uur voor we weten welke kant het op moet gaan.

Samengevat

Diep werk van Cal Newport is een boeiend, maar ook behoorlijk confronterend boek. Het belooft niets, integendeel, het is een schop onder je kont. Wie alle adviezen kan volgen komt zeker tot groot werk, maar niet iedereen kan geheel en al meester zijn van zijn tijd. Als je baas nu en dan langskomt voor een praatje kan je moeilijk vragen dat hij dat niet doet omdat jij geconcentreerd wil werken. Idem met kinderen als je thuis werkt.
Enkele dagen ver van gezin en alles op een berg werken is wel één van de suggesties die hij doet, maar voor de meeste mensen wellicht absoluut niet haalbaar.

Dat betekent echter niet dat er veel is dat je wél kan doen. Ik kan wél in de bibliotheek enkele uren werken. Telefoon in de auto en wifi af. De bewustwording van tijd (Vanderkam) en van wat je effectief doet versus wat je denkt te doen, zal je zeker overtuigen van de noodzaak van diep werk. Tenslotte betekent diep werk ook dat je meer stressvrije tijd hebt om die dingen te doen die je echt of ook wil doen.

Cal Newport, Diep werk, werken in een wereld vol afleiding. Een uitgave van Business Contact, 4de druk 2019, 272 blz. Te koop bij o.a. Bol.com voor € 15.

Geluksfactor 10 : in 4 weken naar je doel

Geluksfactor 10

Een motivatieboost die je zo in gang zet !

Wat een zalig boek, dit boek van de mij onbekende Carolina van Dorenmalen. Zalig omdat  ik na enkele bladzijden al popelde van enthousiasme om te beginnen. Waaraan ? Aan een beter leven ! Klinkt geweldig, niet ? Beter als in bewuster, wijzer, gezonder, maar ook beter als in ‘genieten’.  Ik geef toe dat boeken als ‘bereik je doel in 4 weken’ bij mij op veel scepsis worden onthaald. Zoals een taal leren in enkele weken. Ja hoor, als je leeft als een kluizenaar en een discipline aan de dag legt waarover alleen superhelden beschikken ! Maar dit boek bruist van de energie en positive vibes. En dat van die 4 weken, dat moet je niet met een korrel zout nemen, maar zoals het is bedoeld : in 4 weken een levensstijl aanleren die positiever, gezonder en leuker en smakelijker is. Of zeg maar: lekkerder, want zo is het. Geef toe dat dat motiveert om eraan te beginnen. Dat is iets anders spartaans trainen en leven op water en brood !

Caroline van Dorenmalen

Ik had er dus nog nooit van gehoord, al is ze behoorlijk bekend. 108 K volgers op Instagram, dat zegt toch iets ? Bijzonder mooie plaatjes trouwens, maar nog geen garantie dat Geluksfactor 10 een goed boek zou zijn. Dan maar eens zien op haar blog. Ik geef toe dat ik ‘m ietsje te afgelikt vind, teveel plaatjes die afleiden waar ze goed in is: de inhoud ! En daar gaat het toch over in een boek ? Vibes, de boodschap ? Ja, daar is ze in geslaagd. Want achter die shinning pictures schuilt een nuchtere Hollandse meid met vastberadenheid en realisme.

Dromen – Durven – Doen

Dit zijn de 3 delen van Geluksfactor 10. Het eerste gaat over motivatie. Wie wil je zijn ? Wat wil je ? Waar bots je tegenaan ? Waarom gaat het soms niet goed en hoe kan je dit voorkomen ? Vervolgens gaat het om de mindset, het durven. Van Dorenmalen noemt dit van ‘verhaaldenken’ naar ‘actiedenken’.  Ik kan mij best voorstellen dat wie het boek in handen heeft, onmiddellijk naar het praktische gedeelte wil gaan, de zalige recepten en oefeningen, maar die mindset is echt wel de basis om te slagen in je opzet. Zorg dat je motivatie goed is en je om de juiste redenen (die van jezelf !) aan dit nieuwe avontuur begint.

Kan het nog makkelijker ?

Geluksfactor 10 neemt je bijgevolg bij de hand, makkelijker kan het niet. Ik hou ervan dat van Dorenmalen het niet ingewikkeld wil maken. De ingrediënten van de recepten vind je in de meeste Vlaamse koelkasten. De recepten zijn gemakkelijk en zo voorzien dat je kan ‘preppen’, zodat je niet elke dag aan het koken hoeft. Bovendien geeft ze je elke week een schema waarin het hele opzet van het boek praktisch wordt. Geef toe, kan het nog makkelijker ? Hetzelfde geldt voor het sporten, al lees je in Geluksfactor 10 evengoed het k het woord bewegen.  Het gaat er niet over dat je plots heel sportief wordt, maar wel dat je gezond bent en zorg draagt voor je lichaam zodat je meer energie hebt en beter bestand bent tegen de uitdagingen (mentaal en fysiek) die het leven je sowieso geeft. Dus hou je helemaal niet van sporten, dan hoeft dit absoluut geen probleem te zijn.

Geluksfactor 10

Werkt het boek ?

Dat is natuurlijk de grote vraag. Mij heeft ze alvast overtuigd. Waarom ? Omdat de voorgestelde recepten lekker, gevarieerd zijn en o zo simpel ! Ik eet niet alleen gezonder, maar ook lekkerder ! Dat maaltijd preppen is iets waar ik al lang naar zoek, elke dag achter het aanrecht staan is echt niets voor mij. Keep it simpel, do it fast. Bovendien zijn er snacks voorzien tussendoor en als ik de grote verleiders op het werk kan vervangen door gezonde (en lekkere !) alternatieven, dan is dat dubbele winst. De grote verandering/inspanning is dat ik moet plannen, nog meer plannen ! Gelukkig wordt dat makkelijk gemaakt door de weekschema’s en de boodschappenlijstjes. Als het de mist in zal lopen, zal het door het gebrek aan planning zijn. Ik ben dus gewaarschuwd.

Doel in 4 weken ? Welk doel ?

Gezonder leven. Zo eenvoudig. En dat gezond ook lekker kan zijn en niet moeilijk. Dat het zelfs aantrekkelijk is.  Ik ben alvast overtuigd.

Heb je dus met de feesten een boekenbon gekregen, dan weet je meteen wat je er kan mee doen !

van Dorenmalen Carolina, Geluksfactor 10, uitgeverij Carrera, 224 blz, december 2017.
Te koop bij o.a. Bol.com voor € 22,50.

 

 

9 Vragen en antwoorden over Goodreads

Het nieuwe jaar is een excellent moment om te starten met Goodreads. Lees mee waarom.
Al lid van Goodreads en je wil mij volgen ? Zoek onder ‘Kaat V’. Nieuw lid ? Geef een seintje zodat ik je kan volgen. Je zou er mij een plezier mee doen. Een mens kan nooit genoeg boekentips krijgen !

  1. Wat is Goodreads ?

    Goodreads is een gigantische database van mensen over de hele wereld die boeken die ze lezen/gelezen hebben of willen lezen delen. Behalve een korte omschrijving vind je ook hun waardering.  Je bent vrij om je boekenlijst al dan niet te delen met anderen. Het gebruik is gratis en is webbased. Je hoeft dus niets de downloaden.  Je kan overal aan je goodreadsaccount.

  2. Is dat niet veel werk ?

    Je hoeft meestal maar een titel in te tikken (of auteur) en je vindt het boek dat je zoekt. Klik “Reading / Want to Read of Read”. Meer is er niet aan. Goodreads houdt bij wanneer je een boek begonnen bent en wanneer je het uitgelezen hebt.

  3. Wat is de meerwaarde ?

    Ik kan mij voorstellen dat veel mensen menen dat er geen echte meerwaarde is om op het einde van het jaar een lijstje te kunnen afprinten waarop staat welke boeken je gelezen hebt. Dat weet je zelf ook wel. Interessant is echter de wisselwerking. Ik volg een aantal Vlaamse en buitenlandse ‘lezers’ en die geven me onmiddellijk inspiratie over wat ik al dan niet nog zou kunnen lezen.

  4. Kan je zien wat mensen denken over een boek ?

    Lezen kost tijd en je wil natuurlijk niet aan ‘slechte’ boeken beginnen. Goodreads vraagt je elk boek te beoordelen (1 tot 5 sterren). De meeste mensen schrijven ook waarom ze een bepaalde rating geven. Ik volg de ratings en het waarom van die ratings goed op. Een paar alinea’s en ik weet al of ik het boek een kans wil geven of niet. Feilloos is dat niet (cfr. Het kleine Leven) maar toch redelijk  accuraat.

  5. Hoe vind ik leuke boeken ?

    Door Goodreads leer ik boeken kennen die ik anders niet zou kennen. Door Goodreads ga ik ook soms boeken lezen die ik zelf niet zou lezen maar die zo goed onthaald worden dat ik ze toch een kans wil geven.

  6. Moet je een e-reader hebben ?

    Nee. Misschien is het misleidend omdat Goodreads en Kindle samenwerken maar het hoeft niet. Ik lees de meeste boeken op Kindle en ik hoef maar op mijn Kindle op de knop ‘aan het lezen’ duwen en Kindle past automatisch Goodreads aan. Hetzelfde geldt voor mijn leesvooruitgang of het markeren van citaten en de knop ‘delen’, maar dat geldt (voor zover ik weet) enkel voor Kindle. Het is een gemak, ja, maar de tijdswinst is misschien een paar minuten per boek. Verwaarloosbaar dus.

  7. Kan ik deelnemen aan een challenge ?

    Ja kàn, maar het hoeft niet, deelnemen aan een challenge om x aantal boeken te lezen. Ik vind dat best spannend, maar het is niet de essentie van Goodreads.

  8. Kan je met elkaar communiceren ?

    En natuurlijk heeft Goodreads allerlei groepen waar je lid kan van worden. Wil je je echt verdiepen in een boek kan je een groep oprichten/deelnemen aan een groep die het over een bepaald boek heeft. Alle boekenonderwerpen zijn oké ! Je kan ook anderen contacteren om vragen te stellen over boeken of commentaar geven op wat zij van hun boeken vonden.

  9. widgets en nog meer van dat

    Heb je een website dan kan je je boekenavonturen of citaten met een widget van Goodreads delen op je website. In de rechterbalk van mijn website gebruik ik 2 widgets van Goodreads. Gratis. makkelijk. Leuk !
    Stel dat je je review zowel op Goodreads als op je site kwijt wil kan je meteen delen naar je blog. Geen twee keer werk !

 

Door je aan te melden bij Goodreads word je deel van een community van boekenliefhebbers. Je krijgt zomaar massa’s tips en je wordt zo verleid om nog meer te lezen. Geef toe, waarom zou je het niet doen ? 

 

Overzicht van mijn boeken van 2016

 

 

boeken 2016

boeken 2016