Categorie archief: week in beelden

Snapshot diary

Snapshot diary – week 07/2017 – Toen ging het licht uit

snapshot diary

Als ik met één gevoel terug kijk naar deze week dan is het wel met ‘hoe kon dit nu gebeuren ?’  Lees mee deze zeer eigenaardige week.

Toen ging het licht uit

Het ene moment was ik nog bezig met bestellen van kopies via mail, het andere moment zat een heel ‘ambulanceteam’ rond mij met allerlei draden en plakkers op mijn lijf.  Ik werd in ijl tempo ‘afgevoerd’ naar het ziekenhuis en snapte er niets van. En dat is ook het gevoel dat blijft na deze dagen. What happend ? De komende dagen zullen wat meer uitsluitsel brengen maar ik weet alvast dat ik niet in de rij sta om deze attractie nog eens mee te maken.

Dat we in een schitterend land leven, ja

Eenmaal overgeleverd aan de zorgen van artsen leek ik in een staat van optimale organisatie  te verkeren. Ik had er totaal geen controle over, maar de efficiëntie waarmee alles gebeurde in het ziekenhuis trof me diep. Heel systematisch werd er ‘geschrapt’ in de mogelijke oorzaken en problemen. Na zo’n kleine 12 uur mocht ik het ziekenhuis, vergezeld van het lief, verlaten. Letterlijk en figuurlijk met een gerust hart, want niets werd aan toeval overgelaten. En ook al was die Spoed  overbevolkt, alle dokters namen toch even de tijd voor een gesprekje.  Verpleegsters staken de zoveelste infuus in met de glimlach.
Dankjewel mensen van Spoed, dankjewel collega’s die zoveel moeite gedaan hebben !

En toen zat de week er al weer bijna op

Na spoed kwamen en komen de andere artsen. Het weekend zet bij mij sowieso in op donderdagavond, dus van werken kwam niet veel meer in huis. Nieuwe medicatie werd opgestart en op één dag misselijkheid na ziet het er goed uit.

Diep nadenken : wat is belangrijk

Toch ben ik best geschrokken. Het lief en ik waren de hele dag bij elkaar op spoed en op zo’n momenten realiseer ik mij des te meer hoe verankerd wij zijn met elkaar. Wij konden zelfs grapjes maken tussen de bezoeken van de artsen door. Zoals dat wij de allerbeste Valentijn hadden : van ’s morgens tot ’s avonds samen ! Terwijl het voor ons beiden een werkdag was. Een mens moet er iets voor over hebben, ja !

Wandelen brengt rust

In het lange weekend plande ik elke dag een lange wandeling. Het was alsof mijn hoofd dat echt nodig had. Wandelen tussen het slagveld van de Zilveren Helmen in Halen. Wandelen in Bekkevoort. Extra tijd besteden aan familie. Dankbaar ook : dat ik dit kan, wandelen. Dat de natuur zo mooi is en ik omringd ben door mensen die mij zomaar graag zien. Meer foto’s en een volledig verslag vind je hier
Het klinkt allemaal een beetje alsof ik aan de dood ben ontsnapt en dat ben ik letterlijk niet, maar de schrik zat er toch even in.

Dankjewel allemaal ! 

 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 06/2017 – veel vragen en Cityrun Brussel

snapshoit diary week 06/2017

Hoogtepunten : cityrun Brussel en het lief

Voor de rest was het ‘we moeten rennen, vliegen, vallen en weer doorgaan’. Al was dat rennen hier nog best plezant.

Wat is belangrijk in mijn in leven ?

Ik word nogal geleid door mijn to-do lijstjes en als ik die onder controle kan houden, dan ben ik, hoeveel werk er ook is, redelijk tevreden. Toch dacht ik deze week in de auto steeds meer aan de matrix van Stephen Covey : belangrijk/niet belangrijk en dringend/niet dringend. Veel van wat ik doe valt continu onder de noemer ‘dringend én belangrijk’, waarbij dringend veel meer doorweegt dan belangrijk. Het zijn zaken met deadlines die schreeuwen om aandacht en die gewoon niet gepasseerd mogen worden omdat ze inderdaad ook belangrijk zijn, maar echt, echt belangrijke zaken staan daardoor altijd ‘on hold’ voor als ik eens tijd heb. Belangrijke zaken als : is dit hollende leven echt wel wat ik wil ? En wat met het lief dat ik steeds minder zie ?

Hollen van het een naar het ander

Zo blijk ik steeds meer maaltijden over te slaan omdat ik persé andere dingen wil/ moet afwerken. Zo holde ik woensdag van het schaaktoernooi naar Brussel voor een cityrun door Evere. Gelukkig was het maar zo’n 6 kilometer lopen, maar die moest ik dus ’s avonds wel lopen op enkel 2 boterhammen van ’s morgens. Daarvoor had ik mij in badend zweet door het helse verkeer (donker ! regen !) in Brussel gesleurd. Ik was er net op tijd en dacht bijna dat een hartaanval niet ver af was als ik nu ook nog eens zou lopen.

Cityrun Brussel / Evere

Cityrun Brussel
Niet zo’n scherpe foto. Probeer maar eens een loper te vinden die stil kan staan !

Gelukkig bleek net het omgekeerde. Een groep lopers verkende onder leiding van een toeristische gids de hotspots en geschiedenis van Evere.  Stukje lopen (en véél gebabbel tussendoor) en hup, een toeristische stop. De tweede kilometer dacht ik nog dat ik no way het einde zou halen, maar weerom bleek dat lopen en goed gezelschap wonderen doen. Zélfs al heb je niet gegeten en zat je daarnet in een verkeersinfarct.
Ik liep met een sporter van formaat (letterlijk en figuurlijk) die ook nog eens uit mijn buurt kwam : Crazy Fool Wim. Zo mag ik hem echt wel noemen, kijk maar eens wat hij allemaal voor elkaar krijgt. Ook blogger Lies was opnieuw van de partij en weer een hele hoop mensen/bloggers wiens naam ik kwijt ben. Het ging allemaal nogal snel en voor ik het wist zat ik opnieuw in mijn auto, met een autosnelweg die gelukkig heel wat milder was.

Ik vond het bijzonder leuk om op een puur toevallige manier kennis te maken met het concept van de cityrun. Wij liepen de cityrun met een tweetalige groep en onze gids sprak Frans maar dat was eigenlijk geen probleem. Een beetje zoekwerk leerde me trouwens dat je dergelijke lopen ook in andere steden kan doen. In Evere wordt het alvast opnieuw georganiseerd op 22 april. Misschien loop ik zelfs nog eens mee, want toen wij er liepen was het behoorlijk donker.  Mocht je schrik hebben voor de snelheid, zelfs ik als supertrage loper kon het heel goed aan !  Ik vermoed dat ze zich een beetje aanpassen aan het gemiddelde.

Daten met het lief

Het lief heeft zijn handen (letterlijk één) steeds meer vol met competitie schaak. Net als eender andere sport vraagt dat veel training en natuurlijk wedstrijden spelen.  Ik blijf met grote ogen kijken naar die mannen (nog geen vrouwen gespot) die met gemak 3 uur zwijgend naar een bord kunnen kijken.  Het is echt niet aan mij besteed. Véél te rustig. 3 uur stilzitten  !

Hasselt

Ik vind het geweldig dat we beiden onze eigen passies hebben maar gecombineerd met werk en niet gelijklopende agenda’s moeten we tegenwoordig steeds meer ‘daten’ met elkaar, iets wat vorige jaren veel minder aan de orde is. Doen we het niet, dan zijn wij gewoon een ‘georganiseerd koppel’ dat samen een huis heeft en een goede werkverdeling. Zaterdag is het er eindelijk nog eens van gekomen. Een lange halve dag in Hasselt. Onder het mom van shoppen, maar zaten gewoon gigantisch lang op restaurant.
Misschien was dat wel het échte hoogtepunt van mijn week. De tijd met het lief.

Hoogtepunt en het belangrijkste : mijn liefsten.

Sukkelen jullie ook soms met de tijd ? Met wat belangrijk is versus wat dringend is ? Iemand een toverformule ?

 

Snapshot diary

Snapshotdiary week 05/2017 vakantieplannen !

snapshot diary week 05/2017

Wie bij de hond slaapt

krijgt zijn vlooien. Zo gaat het spreekwoord en net toen het lief zich fit genoeg voelde om terug te gaan werken had het virus zich eenvoudigweg verplaatst naar mij. Veel gebeurde er niet deze week, maar dat maakte ik goed door veel te dromen en vakantieplannen te maken !

Het gaat niet goed met de wereld / VS


Tijdens dat ziek-zijn had ik geweldig veel tijd om na te denken en naar de radio te luisteren.Het maakte me echt niet vrolijker. Vulde mijn hart zich eerst met ongeloof als het over Trump ging dan is het nu toch wel met angst. Mij lijkt het alsof hij meent dat hij als verkozene gewoon alle macht heeft en zich van niets of niemand nog iets moet aantrekken. Dat vind ik bijzonder gevaarlijk.

Vakantieplannen lente 2017 (caravan)

Gelukkig waren er ook zonnigere gedachten tijdens al dat ziek-zijn, zo maakte ik plannen voor de komende lente.  Ik hoop dat alleen al die plannen me nu en dan energie geven als het even niet gaat of als de dagen nog opvallend donker en koud zijn. Dan weet ik tenminste dat er iets in het verschiet is !

  • Maart : weekend Gent

    Geen idee wanneer juist, maar vanaf 1 maart is de gemeentelijke camping opnieuw open en een weekend Gent is altijd goed meegenomen.
    Ik was er al eens met een tent en in het najaar met de caravan.

    Gent Pixabay

  • April :  richting Cape Griz-Nez, Picardië

    Dat is nog altijd niet ver en ik heb er prachtige (kinder-)herinneringen aan. Momenteel kijk in naar een locatie die pal aan zee ligt, met zeezicht. Het kon erger, geef toe.

    Wellicht zal het lief mij achterna reizen met de trein.
    Franse kust

  • Mei : Nieuwpoort

    Start to Camp weekend met Pasar al waar ik praktische lessen zal krijgen om ‘achteruit’ te rijden. Ik kijk er heel erg naar uit, want ik mis nog altijd een portie zelfvertrouwen.

    Pier van Nieuwpoort

  • Verlengd weekend O.L.H-Hemelvaart :  Veere

    Veere is de mooist gelegen camping die ik ken. Niet de mooiste camping, maar wel het allerbeste gelegen ! Ik was er op een rustig weekend, vraag me af wat het wordt als het drukker is. Want toe ik de camping boekte zag ik dat er nog drie (!) plaatsen vrij waren. Veere is blijkbaar heel erg gegeerd, al verwondert mij dat niet.

    Veere

Ik weet sowieso daar nog weekends bij komen, het grote voordeel van een huis op wielen !

 Home is where the heart is

Maar ik mag nog zoveel plannen hebben de beste plaats is toch bij de geliefden. Zo vierden we zondag de verjaardag van het lief. De zoon had gebakken en ik had de keuken in sneltempo versierd, een beetje zoals we dat deden toen de kinderen nog klein waren.
Omdat de examens gedaan waren hadden we eindelijk alle tijd om bij te praten, al zat – net om diezelfde reden – de dochter in Barcelona.

Op naar een nieuwe week

Vandaag sta ik aan de start van een nieuwe week en het belooft weer drukker te worden dan normaal. Onze school organiseert een interscolair schaaktoernooi op vrijdag staat een lange en wellicht zware vergadering gepland (op mijn vrije dag).
Eigenlijk is er maar één remedie hiervoor : een fijn weekend plannen !

Krijgen jullie ook extra energie van toekomstige plannen ?
Alvast een fijne week ! 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 2017/04

snapshot diary week 04/2017

Een zieke in huis

De hele week was hier een zieke in huis en er was dagenlang geen beterschap in zicht. Ik wou dat ik kon schrijven dat hij momenteel huppelend door het huis loopt, maar hij sleept zich nog van de zetel naar de keuken en ’s avonds naar het bed. Waar hij slecht slaapt.
Ik zag ondertussen het leven weer aan mij voorbij flitsen, hopende dat ik een natuurlijke weerstand heb tegen het hardnekkige virus van het lief.

Extra aandacht voor het eten

Koken zit mij niet in het bloed en al zeker niet in mijn hart, maar ik deed deze week toch mijn best om het gezond te houden voor het lief dat anders àltijd kookt. Extra vitamines leken mij ook meegenomen.

Dit ontbijt zal vol met goede zaken (denk ik toch) maar werd niet gesmaakt door het lief. Het is een simpele mix van noten, rood fruit en havermout. Ik gebruik nog altijd halfvolle melk, maar denk over te schakelen naar sojamelk. Is dat een beter idee ?

Bovenstaand ontbijt vond hij dat wel weer lekker en dat verwonderde mij. Ik begin met een halve kop melk en een halve kop zelfrijzend meer. Vervolgens vul ik een halve kop met havermout en gooi er nog een banaan bij. Dit alles samen mix ik en dat is mijn beslag. Je zou er evengoed pannenkoeken kunnen van maken maar ik ben daar niet zo goed in. Dan krijg ik altijd van die aangepakken plaatjes.
Ik gebruik geen boter en geen suiker. Ik ben absoluut geen foody en heb al helemaal geen verstand van gezond eten maar ik veronderstel dat het laten van suiker ‘pur sang’ en vetstoffen nooit slecht kunnen zijn.

Mijn laatste poging was courgetti, oftewel spaghetti van courgettes. Daarmee ben ik natuurlijk rijkelijk laat want de hype is waarschijnlijk al voorbij. Voor wie denkt dat ik toch een keukenprinses ben : ik heb dat zo (rauw, reeds in spirelli) gekocht in de AH. En de saus zat in de diepvries ! Veel verder dan de diepvries, koken in water en het gebruik van een magnetron raak ik niet ! Maar het was toch lekker.

Zalig Limburg

Zelf had ik ook extra vitaminetjs nodig  ! Bij gebrek aan Zeeland trok 20 minuutjes van onze biotoop richting Limburg. Het werd een zalige wandeling in een heel divers landschap. Ik genoot met volle teugen. Soms kan het zo eenvoudig zijn !

Een citaat dat blijft hangen

Amelia Boone

Bovenstaand citaat van Amelia Boone bleef hangen in mijn hoofd. Soms ben je gewoon goed in het overwinnen van obstakels. Iets wat je van Amelie Boone wel heel letterlijk mag nemen !

 

Ik wens je een obstakelloze week toe – hoe sterk je ook bent –
het mag ook eens gewoon vlak zijn !