Categorie archief: onderwijs

Snapshot diary

Snapshot diary week #6/2018 Bijna vakantie !

boven: voetbalvelden school, leraarskamer, actie tegen pesten
onder: wandeling in ons dorp (1e foto), historische wandeling Hasselt (rest)

Daar is de zon !

Wat een mooie blauwe lucht hebben we de voorbije week gehad ! Zalig ! Zie je de foto linksboven ! Dat is mijn werkplaats. Zie hoe schoon dat is ! Een mens wordt er prompt vrolijk van ! Dat en het vooruitzicht van een vakantieweek deed menig collega’s hart sneller slaan !

Op mijn vrije dag genoot ik volop van die zon. Ik reed richting Hasselt dat ik dàcht goed te kennen gezien we daar behoorlijk vaak uit eten gaan. Maar het moet worden gezegd. Als wij naar Hasselt gaan doen we zo goed als altijd dezelfde straten aan. Zelfs hetzelfde restaurant. Een beetje uit gemakzucht vrees ik, want het restaurant is niet eens zo bijster. (De koffie met gebak in Het Dagelijks Brood dan weer wel).
Hoe dan ook, door deze ‘historische wandeling’ leerde ik toch weer een heel aantal nieuwe dingen over Hasselt en de geschiedenis van deze toch vrij onbekende stad.
Daar komt nog een postje over mét GPX-bestand !

Geen plannen om weg te gaan

En, ga je weg deze vakantie ? Vroegen collega’s en vrienden me. Want we zijn wel fan van kortbij vakanties. Het huis uit en genieten van ‘geen verwachtingen’ en behalve eten en slapen letterlijk niets moeten doen. Thuis is er altijd wel wat te doen, schreeuwt het van de onuitputtelijke to-do list.

Maar nee, we hebben dit jaar niets gepland. Vorig jaar keerde ik al na één nacht huiswaarts. Het goot, er was storm en het zag er niet naar uit dat  het beter worden zou. Twee jaar geleden trokken we nog richting midden Nederland, al waar het lief zich vooral regen en nog eens regen herinnert. En ja, het regende veel. Ik maakte er zelf een filmpje van !
Dus blijven we dit jaar thuis. Wat ons totaal niet tegenhoudt om toch wel vakantie te vieren.

En zaken van de to do list te schrappen. Want dat is echt ook nodig. Creëert het meteen wel wat extra rust eenmaal we weer beginnen !

Weeral vakantie ?

Dat hoor ik wel eens. Niet dat het negatief klinkt.  Het is eigen aan de job. Maar als ik het nieuws zo zie, dan heb ik niet de indruk dat onze beroepsgroep de enige is die vakantie heeft of neemt. Na zoveel weken duisternis kan ik best geloven dat mensen richting zon en vooral licht willen gaan. Want hé, de dagen mogen dan al langer geworden zijn, de voorbije weken heeft het toch ook flink geregend.

Dus aan iedereen die er op gaat : alvast een fijne vakantie gewenst ! Met droog weer en als bonus strakblauwe lucht ! Voor wie toch werken moet : dat je toch het mooie weer mag zien. Of er van genieten. Kan dat alles niet, trakteert jezelf dan op een lekkere koffie. Met of zonder gebak. Maar kortom: geniet van komende week !

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #02/2018 Back to work

snapshot diary week 02/2018

Week 02: Goed ingepakt tegen de koude voor ik aan het lopen begin, zonder creatieve inspiratie, 2 cadeautjes die er verweesd bijliggen, op naar de gym (foto onder), genieten van ons dorp (centraal), een dure pannenkoekenpan gekocht die de investering waard was, lekker ontbijt en wandelen ‘s avonds laat. 

Terug aan het werk

Wanneer ik dit schrijf kan ik nauwelijks geloven dat we alweer een week aan het werk zijn. Niet dat de zalige week vakantie in Noord-Nederland al écht als voltooid verleden tijd aanvoelt, maar vooral dat het absoluut niet lijkt alsof het werk een week heeft stilgelegen.

Staat van rebellie

Hier geen op het gemak starten of er inkomen, nee hoor, het was voor de volle 100 procent (en meer). Dag 1 waren de leerlingen vooral fysiek aanwezig, maar wakker waren ze niet. Het vroege opstaan zat nog niet in hun systeem. Dinsdag was er geen houden aan, al die jonge lichamen gingen in een motie van rebellie. Eén dag vroeg opstaan, oké, maar die dinsdag deed zoveel pijn dat ik even dacht dat ze het kot zouden afbreken. Gelukkig, ook dàt gaat voorbij. Eénmaal de routine er weer in, wordt het weer aangenamer, al blijven de maanden januari en februari voor veel scholieren zonder uitzicht. De dagen zijn nog altijd niet lang, de koude winter heeft nog geen plannen het grondgebied te verlaten en er moet nog veel, heel veel, gestudeerd worden. Je zou er bijna compassie mee hebben !

Het geweldige bijproduct van 10 000 stappen

Hier is het natuurlijk niet anders, al ben ik wel heel snel terug in de werkroutine. Toch doe ik – net zoals wellicht half Vlaanderen – pogingen om ook wat betere routines toe te voegen. Zo lukken de 10 000 stappen mij redelijk Tussen 1 januari en dit schrijven is het mij één dag niet geluk. Die 10 000 stappen zijn één ding, maar het ‘bijproduct’ is ondertussen precies al belangrijker geworden. Zo geniet ik meer en meer van dat wandelingetje in ons dorp. Ik luister naar een podcast en geniet. Ik ben weg van iedereen en alles, geen bijzondere prikkels, geen werk dat schreeuwt om afgemaakt te worden, gewoon op wandel. Door het luisteren naar de podcast (soms ernstige, soms grappige) is mijn hoofd vrij.  Er gaan geen gedachten door mij heen en er worden geen plannen gemaakt. Stappen en wandelen. Het is een geweldige combinatie.

Tips voor podcasts zijn welkom !

 

onderwijspraat

Daar is het (Kerst-)rapport ! Over de relativiteit van cijfers

rapport

Het kerstrapport

In vele huizen gebeurt het deze week: het ontvangen van het rapport. Zijn de verwachtingen ingelost, zijn de uitdagingen aangegaan of valt het toch minder mee dan verwacht. Wat er ook van zij, weinig mensen, zowel leerlingen als ouders zijn ongevoelig voor dat rapport. Staan daar ‘goede’ cijfers op, dan is het verhaal dikwijls kort. Een behoorlijke schouderklop en op naar de vakantie. Maar soms loopt het ook niet zo goed. Staan er cijfers onderlijnd of is de feedback van leraars onverwacht. Dat kan nogal eens tegenvallen.

Cijfers zeggen niets over wie je bent

Ik zie het al jaren en het gaat er niet uit: de identificatie van jongeren met hun cijfer. Vooral als dat cijfer zogezegd laag ligt. Dan kijken ze mij aan alsof ze zelf maar een zesje zijn. Alsof ze in de groep de zwakste zijn. Met pijn in het hart zie ik het aan. Zeker als leerlingen diep ontgoocheld zijn in zichzelf. Wat zeggen cijfers ? Ze zeggen iets over de mate waarin je een beperkte hoeveelheid leerstof beheerst. Misschien iets over je inzet, maar niet noodzakelijk over je talent. Iedereen kent het verhaal van de leerling die een overschot aan talent heeft maar niet presteert als het op punten aankomt. Dat cijfer zegt dat misschien vooral iets over inzet en motivatie, of over de leefwereld waarin een jongere leeft. Volwassen worden is bij tijden best heftig en niet elke jongere walst daar doorheen. Dus nee, je cijfer zegt niets over wie je bent.

Rapporten zijn er om vooruit te kijken, niet achteruit

In de onderwijswereld wordt het woord ‘toetsen’ meestal vervangen door evaluaties. Ik vind dat zelf veel beter klinken als een toets. Toetsen doen onmiddellijk denken aan punten en scoren. Evaluaties kijken eerder achterom om vervolgens gesterkt aan de toekomst te denken. Wat ging goed ? Wat niet ? Waarom ging het niet naar verwachtingen ? Waar moet worden bijgesteld ? Waar ben ik sterk in ? Waarom lukt het ene me zonder problemen en het andere niet ? Zijn er zaken waar ik teveel energie in steek en in andere te weinig ?

Het zijn vragen die dikwijls niet gesteld worden omdat rapporten veelal worden gezien als een blik in het verleden terwijl ze net een opstapje zouden moeten zijn naar de toekomst. Uit rapporten zou je moeten leren zodat je kan groeien en evolueren naar wat jouw talent is.

Wat als het rapport tegenvalt

Misschien beperkt het gesprek zich tot ‘Goed gedaan’ en die schouderklop. Geweldig is dat. Maar het is niet evident. De ontgoocheling zit soms diep. Ook voor wie hard gewerkt heeft en alles op alles heeft gezet. Dat kan hard aankomen. Werk dat niet lijkt te lonen. Dan is zo’n gesprek over de non-identificatie met cijfers bijzonder belangrijk. Wat een rapport evalueert is maar heel weinig van alle mogelijke talenten.

Zelden of nooit staan er cijfers op voor een geest van samenwerking, nauwgezetheid. Hoe kan je creatief denken omzetten in cijfers ? Kreeg ooit een leerling een goed cijfer omdat hij in een klasgroep diegene is die bij ruzies de kalmerende factor is ? Of de organisator van leuke dingen ? Kreeg iemand ooit een cijfer omdat hij zorgzaam was voor zijn medeleerlingen ? Omdat hij uitblonk in verantwoordelijkheidszin ? Toch allemaal talenten die heel belangrijk zijn ! Zit je kind echt in de put omwille van dit rapport, dan is het belangrijk om het op deze manier toch eens letterlijk te relativeren : in perspectief te zetten.

Soms lukt het niet in die studierichting

Soms lukt het niet. Ondanks de inzet en ondersteuning blijven de verwachte cijfers uit. Het is dan een kwestie van niet bij de pakken te blijven zitten, want laveert zo’n jongere van teleurstelling naar teleurstelling. Meestal wordt dan onmiddellijk gedacht op het hebben van talent voor een of andere studierichting, maar het kan evengoed om de aard van het beestje gaan. Er zijn jongeren voor wie 6 uur op een stoel zitten er over is. Die worden daar regelrecht gek van. Er zijn jongeren die zichzelf niet gemotiveerd krijgen om na al die uren stoel zitten ook nog eens terug de bureau op te zoeken om te studeren.

Het zijn mannen en vrouwen van de actie, van het overleg, van het experimenteren, van trial and error. Spijtig genoeg is ons onderwijs daar nog niet echt op voorzien op dit type jongeren en is de focus toch het verwerken van kennis door studie (lees: achter boeken en computers zitten) terwijl er natuurlijk tig manieren zijn om dingen te leren.  

De band met je zoon/dochter versterken

Wat er ook van zij, zo’n kerstrapport is het moment om eens een goede babbel te hebben met je zoon of dochter. Zodat hij of zijn zijn eigen traject in handen kan nemen, samen met jou kan bepalen wat belangrijk is en wat niet, waar aan gewerkt kan worden en waar het een kwestie is van nodeloze energie pompen. De band met je zoon/dochter kan er alleen beter op worden !

Snapshot diary

Snapshot diary week #49 – Sint, Sneeuw en Zeeland !

Met de Sint in het land eindigt het eerste trimester

Hoe leuk de leerlingen de Sint ook vinden en hoeveel plezier er ook aan wordt beleefd, de heilige man luidt ernstige tijden in. Examens ! De combinatie van zwiepende regen, laatste lessen die gegeven moesten worden en het vooruitzicht van de examens was voor sommige leerlingen teveel. Rustig in de klas zitten was er niet meer bij. Best lastig, want net in dié week moet er nog hard worden gewerkt. Ik kan ze het onmogelijk kwalijk nemen, want met het eind van het trimester worden ze ook alsmaar meer vermoeid. De dagen korten en zelfs de reis naar school gebeurt soms in gure omstandigheden. En dan komen daar nog eens naderende examens bij. Alle begrip !

Kerst als poort naar herinneringen

De Sint wuifde ons vaarwel tot volgend jaar en de kerstspullen konden worden uitgepakt. Minimaal is dat hier, al vond ik wel een plekje voor de kerststal. Het is er eentje van mijn (overleden) ouders, dat geeft het toch een bijzondere betekenis. Ondertussen komt Kerst na Kerst terug zonder hen. Ben ik de enige die rond deze tijd vooral denkt aan mensen die er nu niet meer bij zijn? Zoals deze goede vriend die meermaals op ons kerstfeest was ? Het is onze vierde Kerst zonder hem en dat blijft zeer doen. Leeftijdsgenoten die sterven, het zou niet mogen.

Traditiegetrouw komen we met de families samen. Hier valt de puzzel gelukkig goed in elkaar. Kerstavond de ene familie, Kerstdag lekker rusten thuis, Tweede Kerst de ‘andere’ familie. De naampjes zijn getrokken, verlanglijstjes (hopelijk) ingevuld, het shoppen kan beginnen. Lang leve het online shoppen, nu maar hopen dat er inderdaad iets bijstaat dat ik online kan kopen ! Ik ben zelf 100% voor lijstjes en namen trekken. De kans op een ‘verkeerd cadeau’ is zo goed als onbestaande.

Op naar Zeeland !

Dit wordt ook al een traditie: het weekend na de laatste lessen naar Zeeland. Als een afronding van een trimester lesgeven. Ik maakte er een zalig lange wandeling met De Oosterscheldestappers. De eerste kilometer liep ik al verdwaald, zodat ik een extra lange wandeling in het vooruitzicht had. In tegenstelling tot de georganiseerde wandelingen die ik in Vlaanderen wandel, liep ik hier kilometers in onbewoond gebied. De wind had vrij spel en het was behoorlijk koud, al kon dat de pret niet bederven. Bij aankomst kreeg iedereen een kommetje snert, iets wat mij in Nederland precies altijd 10 keer beter smaakt dan in België !

Sneeuw

Omwille van de sneeuw vertrok ik zondag al richting Vlaanderen. In heel Nederland gold code oranje en het leek erop alsof er in Zeeland gewoon niet gestrooid werd. Bovendien viel de sneeuw zo hard dat je amper zicht had. De Zeeuwen bleken daar geen moeite mee te hebben, er was gewoon niemand op de baan. Anders was dat eenmaal ik de Belgische grens naderde. Hoe dichter bevolkt, hoe meer sneeuwruimers leek het wel.

De papieren week

Vroeger noemde ik de komende week wel eens de papieren week, omdat er zoveel proefwerken te verbeteren waren, leerlingendossiers moesten worden ingevuld, puntenlijsten op orde gezet, voorbereidingen voor de deliberaties. Dat moet nog altijd gebeuren maar het papierwerk is letterlijk minder. Veel kan immers ook digitaal gebeuren.

Voor vele leraars is het een week van goed en rustig doorwerken en hopelijk ook nog de fouten zien in het 50ste identieke examen dat je verbetert. Want ook dat is de job van een leraar. Gelukkig zijn er ook altijd leerlingen die zo origineel zijn in het beantwoorden van vragen dat ze je wakker houden !

 

Hoe was jullie week ? Veel last gehad van de sneeuw ? Hoe dan ook , een zalige week toegewenst !