Categorie archief: onderwijs

onderwijspraat

Onderwijspraat: lerarentekort

lerarentekort

Iedereen heeft een mening over het onderwijs

Soms denk ik: je zal maar 18 zijn en in het onderwijs willen gaan. Lees een aantal weken de krant en je zou voor minder ontmoedigd raken. Een beroepskeuze is sowieso al niet makkelijk maar continu geconfronteerd worden met negatieve media maakt het beroep echt wel niet aantrekkelijker. Ik kan mij best voorstellen dat zo’n jongere aan zichzelf gaat twijfelen als de helft van de jongeren er binnen de 5 jaar de brui aan geeft. Dan ben je al netjes afgestudeerd en rondde je een mooi stage af, dan is het maar de vraag of jij tot die 50% behoort die het wel zal volhouden. Zelfs los van werkzekerheid. Dit alles helpt echt niet bij het oplossen van het lerarentekort.

Oorzaken en taboe’s over het lerarentekort

Ik waag me niet om een eigen analyse te geven over de oorzaken, wél  dat het lerarentekort niet opgelost wordt met een paar maatregelen. Zelfs al zouden alle jonge leraren onmiddellijk werkzekerheid hebben,  dan nog zouden velen het onderwijs verlaten.
Ik sprak onlangs een jonge leraar die het ontzettend moeilijk heeft met een aantal klassen. Wellicht valt nog leergeld te betalen, maar wat mij het meeste trof is hoe de leraar vond dat er geen vuiltje aan de lucht was. Het toegeven dat het moeilijk gaat zou nochtans een eerste stap kunnen zijn om er iets aan te doen, om hulp te krijgen. Iedere leraar met een beetje ervaring wéét dat sommige klassen het soms echt uithangen en dat dit geenszins betekent dat je je eigen kunnen in vraag moet stellen. Maar het is een taboe voor sommige leraren. Zeker voor jonge leraren. Maar het is een dogma: leraren mogen niet klagen. Dat is taboe. Zeker voor de buitenwereld.

Je moet wel heel zwak zijn én lui om het onderwijs niet aan te kunnen

Taboe’s zijn er in het onderwijs met hopen. Zeg nooit dat je job zwaar is of je krijgt een tsunami over je heen die je voor minder doet twijfelen aan je eigen kunnen. Dat je wellicht toch niet veel aankan (je moest eens een andere job hebben, in de privé !), dat je toch maar 20 uur (of 22) moet werken op een week en dààrover klagen ? Dat je zo ongeveer zwemt in het verlof. Dat je wel heel snel klaagt.

Lees er de commentaren bij ieder nieuwsbericht maar op na. Ik doe bij deze niet eens de moeite om al deze (loze) beweringen te counteren. Haters gonna hate. Maar soms gaat dat wel in je koude kleren zitten. En ik blijf mij afvragen, over die ‘haters’, waarom ? Wat zorgt ervoor dat een behoorlijk grote groep mensen zo negatief staat tegenover de minste verzuchting van leraren ?

Iedereen kan lesgeven, niet ?

Ik hoorde onlangs van een bevriend koppel dat in het onderwijs werkt, dat zij van enkele ouders – die het wellicht goed meenden – een uitgeschreven handleiding hadden gekregen over hoe ze het beste toetsen konden organiseren en hoe ze die moesten opstellen.

Dat zegt toch wel veel over de kijk op het leraarschap. Een groep ouders die leraren willen helpen bij hun werk door hen uit te leggen hoe ze het zouden moeten doen. Er was veel werk ingestoken, in die handleiding en je kon echt niet naast de goede bedoelingen kijken.
Maar de boodschap is toch: jullie zijn niet competent genoeg en hebben hulp nodig. Wij zijn wel competent in deze en helpen jullie.

Hoe goed bedoeld ook, het zegt iets over de perceptie over de leraar. Die is niet goed.

En welke jongere kiest nu in hemelsnaam voor een beroep waarvan de perceptie dikwijls zo negatief is ? En dan heb ik nog niet gesproken over alle andere uitdagen.

Dat lerarentekort, dat zie ik nog niet zo snel opgelost.

 

PS: Het valt mij op hoe lang ik getwijfeld heb over het schrijven van deze post en hoe voorzichtig ik ben geweest. Die tsunami kan immers ook hierheen rollen. Daar ben ik mij heel erg van bewust. 

Goodbye Hello

Goodbye January, je bracht geweldig goed nieuws !

February beats January

Ik las ergens dat januari een doorspoelmaand is. Een maand waarvan je het liefst op de fastforwardknop zou willen duwen zodat je verder kan gaan in februari. Ik herken het gevoel – januari is maar niets – anderzijds weet ik nauwelijks waar februari heen is. Alleen: dat het een véél betere maand was. Al was het maar omdat er uren zon waren (zij het in bittere koude) en er groot nieuws was.

Het verlossende bericht van januari

Net op de valreep van januari zat er een bericht in mijn mailbox dat als titel had ‘belangrijk bericht’. Eentje van mijn werkgever. Gericht aan àlle personeelsleden. Ik geef toe dat dergelijk ‘onderwerp’ niet altijd op feestvreugde wordt onthaald. Het kan immers over van alles gaan. Maar dit was een topper van formaat: het plan om het hele Leuvense (katholieke) net op te splitsen in eerstegraadscholen en vervolggraden, werd afgevoerd. Concreet zou dit een hertekening betekenen voor àlle Leuvense scholen van het net. Er zou gewoonweg geen school meer bestaan van 1 tot 6. Iedereen zou moeten verhuizen. Leerlingen, personeel en ook de directeurs. Na de overgang van lagere school naar middelbaar zouden alle leerlingen sowieso naar een andere school moeten gaan.

Er valt veel over te zeggen, maar laat ik het kort houden: dit is niet in het voordeel van de leerling. Rust is er nog niet echt, want werkelijk àlles in het onderwijs wil men hervormen. Alles ! Veel indringender dan – wie het nog kent – het VSO !

Soms is het zo simpel

Dat ik fijne dingen moet plannen. Dat het geen zin heeft om te wachten ‘tot er tijd is’, ‘tot het beter weer wordt’, ‘tot het vakantie wordt’ etc. Dat heb ik wel geleerd. Wachten is niet altijd wijs. Ik schreef het hier al:

Als ik wacht op de zomer
voor een ijsje

als ik wacht op een reden
voor mijn reisje

als ik wacht op de zon
om te kunnen stralen

als ik wacht op succes
zonder te willen falen

als ik wacht
Is vandaag minder leuk
is vandaag minder fijn

is vandaag minder spannend
dan vandaag zou kunnen zijn.

Dus ondanks het feit dat ik dacht geen tijd te hebben, dat ik het werk tussendoor liet voor wat het was, trok ik er deze maand op uit om te fietsen, te wandelen, te genieten van het buitenleven.

Het omgekeerd is waar. Ik haal er zoveel energie uit, het zet de dingen onmiddellijk weer in perspectief, zodat ik er volop tegenaan kan. Soms is zo eenvoudig als beslissen dat je wandelschoenen aantrekt.

Hallo maart !

Maart begint alvast goed ! We starten met het vieren van mijn verjaardag. Net zoals bij Annelies zijn we hier afgestapt van (materiële) cadeau’s maar kiezen we voor ervaringen. In mijn geval is dat een dagje uit. Er zit een mooie evolutie in het vieren van mijn verjaardag. Kan ik best wel smaken ! Geen idee wat het dit jaar wordt, maar Brugge of Gent zijn zeker kanshebbers. Trein op en hop toerist in eigen land.  Je hoort er nog van !

Ook op de planning: een weekendje Zeeland. Er zal moeten worden gewerkt tijdens dat weekend, maar de zee zal nooit ver weg zijn en alleen al het snuiven van de lucht daar doet mij deugd. Het wandelen naar de bakker, de onovertroffen ‘snert’soep die dubbeldik smaakt in wintertijden !

Dus ja, ik zie er naar uit. Welkom maart !

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #6/2018 Bijna vakantie !

boven: voetbalvelden school, leraarskamer, actie tegen pesten
onder: wandeling in ons dorp (1e foto), historische wandeling Hasselt (rest)

Daar is de zon !

Wat een mooie blauwe lucht hebben we de voorbije week gehad ! Zalig ! Zie je de foto linksboven ! Dat is mijn werkplaats. Zie hoe schoon dat is ! Een mens wordt er prompt vrolijk van ! Dat en het vooruitzicht van een vakantieweek deed menig collega’s hart sneller slaan !

Op mijn vrije dag genoot ik volop van die zon. Ik reed richting Hasselt dat ik dàcht goed te kennen gezien we daar behoorlijk vaak uit eten gaan. Maar het moet worden gezegd. Als wij naar Hasselt gaan doen we zo goed als altijd dezelfde straten aan. Zelfs hetzelfde restaurant. Een beetje uit gemakzucht vrees ik, want het restaurant is niet eens zo bijster. (De koffie met gebak in Het Dagelijks Brood dan weer wel).
Hoe dan ook, door deze ‘historische wandeling’ leerde ik toch weer een heel aantal nieuwe dingen over Hasselt en de geschiedenis van deze toch vrij onbekende stad.
Daar komt nog een postje over mét GPX-bestand !

Geen plannen om weg te gaan

En, ga je weg deze vakantie ? Vroegen collega’s en vrienden me. Want we zijn wel fan van kortbij vakanties. Het huis uit en genieten van ‘geen verwachtingen’ en behalve eten en slapen letterlijk niets moeten doen. Thuis is er altijd wel wat te doen, schreeuwt het van de onuitputtelijke to-do list.

Maar nee, we hebben dit jaar niets gepland. Vorig jaar keerde ik al na één nacht huiswaarts. Het goot, er was storm en het zag er niet naar uit dat  het beter worden zou. Twee jaar geleden trokken we nog richting midden Nederland, al waar het lief zich vooral regen en nog eens regen herinnert. En ja, het regende veel. Ik maakte er zelf een filmpje van !
Dus blijven we dit jaar thuis. Wat ons totaal niet tegenhoudt om toch wel vakantie te vieren.

En zaken van de to do list te schrappen. Want dat is echt ook nodig. Creëert het meteen wel wat extra rust eenmaal we weer beginnen !

Weeral vakantie ?

Dat hoor ik wel eens. Niet dat het negatief klinkt.  Het is eigen aan de job. Maar als ik het nieuws zo zie, dan heb ik niet de indruk dat onze beroepsgroep de enige is die vakantie heeft of neemt. Na zoveel weken duisternis kan ik best geloven dat mensen richting zon en vooral licht willen gaan. Want hé, de dagen mogen dan al langer geworden zijn, de voorbije weken heeft het toch ook flink geregend.

Dus aan iedereen die er op gaat : alvast een fijne vakantie gewenst ! Met droog weer en als bonus strakblauwe lucht ! Voor wie toch werken moet : dat je toch het mooie weer mag zien. Of er van genieten. Kan dat alles niet, trakteert jezelf dan op een lekkere koffie. Met of zonder gebak. Maar kortom: geniet van komende week !

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #02/2018 Back to work

snapshot diary week 02/2018

Week 02: Goed ingepakt tegen de koude voor ik aan het lopen begin, zonder creatieve inspiratie, 2 cadeautjes die er verweesd bijliggen, op naar de gym (foto onder), genieten van ons dorp (centraal), een dure pannenkoekenpan gekocht die de investering waard was, lekker ontbijt en wandelen ’s avonds laat. 

Terug aan het werk

Wanneer ik dit schrijf kan ik nauwelijks geloven dat we alweer een week aan het werk zijn. Niet dat de zalige week vakantie in Noord-Nederland al écht als voltooid verleden tijd aanvoelt, maar vooral dat het absoluut niet lijkt alsof het werk een week heeft stilgelegen.

Staat van rebellie

Hier geen op het gemak starten of er inkomen, nee hoor, het was voor de volle 100 procent (en meer). Dag 1 waren de leerlingen vooral fysiek aanwezig, maar wakker waren ze niet. Het vroege opstaan zat nog niet in hun systeem. Dinsdag was er geen houden aan, al die jonge lichamen gingen in een motie van rebellie. Eén dag vroeg opstaan, oké, maar die dinsdag deed zoveel pijn dat ik even dacht dat ze het kot zouden afbreken. Gelukkig, ook dàt gaat voorbij. Eénmaal de routine er weer in, wordt het weer aangenamer, al blijven de maanden januari en februari voor veel scholieren zonder uitzicht. De dagen zijn nog altijd niet lang, de koude winter heeft nog geen plannen het grondgebied te verlaten en er moet nog veel, heel veel, gestudeerd worden. Je zou er bijna compassie mee hebben !

Het geweldige bijproduct van 10 000 stappen

Hier is het natuurlijk niet anders, al ben ik wel heel snel terug in de werkroutine. Toch doe ik – net zoals wellicht half Vlaanderen – pogingen om ook wat betere routines toe te voegen. Zo lukken de 10 000 stappen mij redelijk Tussen 1 januari en dit schrijven is het mij één dag niet geluk. Die 10 000 stappen zijn één ding, maar het ‘bijproduct’ is ondertussen precies al belangrijker geworden. Zo geniet ik meer en meer van dat wandelingetje in ons dorp. Ik luister naar een podcast en geniet. Ik ben weg van iedereen en alles, geen bijzondere prikkels, geen werk dat schreeuwt om afgemaakt te worden, gewoon op wandel. Door het luisteren naar de podcast (soms ernstige, soms grappige) is mijn hoofd vrij.  Er gaan geen gedachten door mij heen en er worden geen plannen gemaakt. Stappen en wandelen. Het is een geweldige combinatie.

Tips voor podcasts zijn welkom !