Categorie archief: “Het Werk”

Snapshot diary

Snapshot diary week #6/2018 Bijna vakantie !

boven: voetbalvelden school, leraarskamer, actie tegen pesten
onder: wandeling in ons dorp (1e foto), historische wandeling Hasselt (rest)

Daar is de zon !

Wat een mooie blauwe lucht hebben we de voorbije week gehad ! Zalig ! Zie je de foto linksboven ! Dat is mijn werkplaats. Zie hoe schoon dat is ! Een mens wordt er prompt vrolijk van ! Dat en het vooruitzicht van een vakantieweek deed menig collega’s hart sneller slaan !

Op mijn vrije dag genoot ik volop van die zon. Ik reed richting Hasselt dat ik dàcht goed te kennen gezien we daar behoorlijk vaak uit eten gaan. Maar het moet worden gezegd. Als wij naar Hasselt gaan doen we zo goed als altijd dezelfde straten aan. Zelfs hetzelfde restaurant. Een beetje uit gemakzucht vrees ik, want het restaurant is niet eens zo bijster. (De koffie met gebak in Het Dagelijks Brood dan weer wel).
Hoe dan ook, door deze ‘historische wandeling’ leerde ik toch weer een heel aantal nieuwe dingen over Hasselt en de geschiedenis van deze toch vrij onbekende stad.
Daar komt nog een postje over mét GPX-bestand !

Geen plannen om weg te gaan

En, ga je weg deze vakantie ? Vroegen collega’s en vrienden me. Want we zijn wel fan van kortbij vakanties. Het huis uit en genieten van ‘geen verwachtingen’ en behalve eten en slapen letterlijk niets moeten doen. Thuis is er altijd wel wat te doen, schreeuwt het van de onuitputtelijke to-do list.

Maar nee, we hebben dit jaar niets gepland. Vorig jaar keerde ik al na één nacht huiswaarts. Het goot, er was storm en het zag er niet naar uit dat  het beter worden zou. Twee jaar geleden trokken we nog richting midden Nederland, al waar het lief zich vooral regen en nog eens regen herinnert. En ja, het regende veel. Ik maakte er zelf een filmpje van !
Dus blijven we dit jaar thuis. Wat ons totaal niet tegenhoudt om toch wel vakantie te vieren.

En zaken van de to do list te schrappen. Want dat is echt ook nodig. Creëert het meteen wel wat extra rust eenmaal we weer beginnen !

Weeral vakantie ?

Dat hoor ik wel eens. Niet dat het negatief klinkt.  Het is eigen aan de job. Maar als ik het nieuws zo zie, dan heb ik niet de indruk dat onze beroepsgroep de enige is die vakantie heeft of neemt. Na zoveel weken duisternis kan ik best geloven dat mensen richting zon en vooral licht willen gaan. Want hé, de dagen mogen dan al langer geworden zijn, de voorbije weken heeft het toch ook flink geregend.

Dus aan iedereen die er op gaat : alvast een fijne vakantie gewenst ! Met droog weer en als bonus strakblauwe lucht ! Voor wie toch werken moet : dat je toch het mooie weer mag zien. Of er van genieten. Kan dat alles niet, trakteert jezelf dan op een lekkere koffie. Met of zonder gebak. Maar kortom: geniet van komende week !

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #5/2018 de week van het kotsbakje en feesten

Op de foto: verjaardagscadeautje voor de echtgenoot, collega’s die foto’s sturen van het feest waar hij zelf niet bij is, links beneden het kotsbakje. Tussendoor lekker eten. Dit is, voor zoverre het nog smaakte ! Op naar de volgende week ! (het soezengebakje dat wij kregen was er echt over – dat wil je niet in periodes van maagproblemen !)

Iedereen ziek – of toch bijna

Ja, je leest het goed. De volgorde is wel degelijk kotsen en dan feesten. Wij zagen ze sneuvelen, de leerlingen, in sommige klassen maar liefst een kwart van de leerlingen afwezig. Diegene die er wel waren moesten opvallend veel naar het toilet. Ik hield moedig stand en gaf keurig mijn lesjes, in de hoop dat het mij niet zou overkomen, maar tegen zoveel microbegeweld ben ik niet bestand. Zo ook niet het lief.

Feesten

Dat dit ongelooflijk slecht viel, ja. Want het lief werd gevierd op het werk. Een uitgesteld jubileum. Met hapjes en drankjes. Alleen moest hij net voor de festiviteiten forfait geven. De collega’s vierden dus alleen. Zonder het feestvarken.

Behalve het jubileum stond ook de verjaardag van de echtgenoot dit weekend op de agenda. We vierden het door een etentje in Hasselt, afgerond met koffie en gebak in Het Dagelijks Brood. Altijd goed daar en het was nog niet te druk. Maar volop genieten deden we niet. Beiden zaten nog onder het virus. Nog altijd trouwens, al gaan we netjes terug naar het werk, in de hoop dat wij winnen. En niet de microbes. Want het heeft lang genoeg geduurd !

Nu nog hopen dat onze verwarming het volhoudt. Want die loodgieter blijft maar komen, zonder oplossing ! Zou mijn communicatiestijl te soft zijn ?

7x De logica van geluk – pretquota

uit het boek “De logica van geluk” van Mo Gawdat.
De volledige review van het boek lees je hier.

Gun jezelf dagelijks pret !

Gingen voorgaande citaten voornamelijk over stress en (het vermijden van) negatieve emoties, hier een citaat dat oproept tot pure pret !

Mo Gwadat stelt zichzelf een dagelijks  pretquota. Het gaat voor hem over bewegen/sporten, het beluisteren van muziek, het zien van een comedy etc. Dingen die gewoon pure pret zijn.
Aangezien het onmogelijk is tegelijkertijd vrolijk en gestresseerd te zijn is dit werkelijk een prima geluksrecept !

Het lief hier leest weinig boeken maar houdt zich zonder te beseffen aan zijn dagelijkse pretquota. Hij ziet uit naar zijn dagelijkse portie “The Office” en geniet ervan met volle teugen. Het is een humoristisch programma dat hem ontspant en vrolijk maakt. Vroeger waren het The Simpsons, en bij gebrek aan The Office gebeurt het nog dat ik hem hoor lachen met Homer of Bart himself.

Bij mij gebeurt het niet zelden dat ik vollen bak meezing met een CD in de auto. Ik doe het enkel als ik alleen ben en leef mij helemaal uit. Als ik naar een vergadering moet waarvoor ik gestresseerd ben is het dé methode om te de-stressen. Queen werkt tot nu toe heel goed, en misschien tot mijn schaamte, ook The Spice Girls. Van die meiden word ik steevast vrolijk. Dan stel ik mij die man/vrouw voor van de vergadering die mij stresseert en zing luidkeels ‘Tell me what you want, what you really, really want…”

Het werkt echt  a l t i j d  !

Wat is voor jou iets dat pure pret is ?

Snapshot diary

Snapshot diary week #02/2018 Back to work

snapshot diary week 02/2018

Week 02: Goed ingepakt tegen de koude voor ik aan het lopen begin, zonder creatieve inspiratie, 2 cadeautjes die er verweesd bijliggen, op naar de gym (foto onder), genieten van ons dorp (centraal), een dure pannenkoekenpan gekocht die de investering waard was, lekker ontbijt en wandelen ‘s avonds laat. 

Terug aan het werk

Wanneer ik dit schrijf kan ik nauwelijks geloven dat we alweer een week aan het werk zijn. Niet dat de zalige week vakantie in Noord-Nederland al écht als voltooid verleden tijd aanvoelt, maar vooral dat het absoluut niet lijkt alsof het werk een week heeft stilgelegen.

Staat van rebellie

Hier geen op het gemak starten of er inkomen, nee hoor, het was voor de volle 100 procent (en meer). Dag 1 waren de leerlingen vooral fysiek aanwezig, maar wakker waren ze niet. Het vroege opstaan zat nog niet in hun systeem. Dinsdag was er geen houden aan, al die jonge lichamen gingen in een motie van rebellie. Eén dag vroeg opstaan, oké, maar die dinsdag deed zoveel pijn dat ik even dacht dat ze het kot zouden afbreken. Gelukkig, ook dàt gaat voorbij. Eénmaal de routine er weer in, wordt het weer aangenamer, al blijven de maanden januari en februari voor veel scholieren zonder uitzicht. De dagen zijn nog altijd niet lang, de koude winter heeft nog geen plannen het grondgebied te verlaten en er moet nog veel, heel veel, gestudeerd worden. Je zou er bijna compassie mee hebben !

Het geweldige bijproduct van 10 000 stappen

Hier is het natuurlijk niet anders, al ben ik wel heel snel terug in de werkroutine. Toch doe ik – net zoals wellicht half Vlaanderen – pogingen om ook wat betere routines toe te voegen. Zo lukken de 10 000 stappen mij redelijk Tussen 1 januari en dit schrijven is het mij één dag niet geluk. Die 10 000 stappen zijn één ding, maar het ‘bijproduct’ is ondertussen precies al belangrijker geworden. Zo geniet ik meer en meer van dat wandelingetje in ons dorp. Ik luister naar een podcast en geniet. Ik ben weg van iedereen en alles, geen bijzondere prikkels, geen werk dat schreeuwt om afgemaakt te worden, gewoon op wandel. Door het luisteren naar de podcast (soms ernstige, soms grappige) is mijn hoofd vrij.  Er gaan geen gedachten door mij heen en er worden geen plannen gemaakt. Stappen en wandelen. Het is een geweldige combinatie.

Tips voor podcasts zijn welkom !