Categorie archief: “Het Werk”

Snapshot diary

Snapshot diary week #2017/25 Examens verbeteren en o zo warm !

Examens  verbeteren

Examens verbeteren in deze hitte

Voor mijn vak zijn er geen examens en ik geef toe, dat is een gemak. ‘Mijn’ leerlingen vallen onder permanente evaluatie, maar de vakken van het lief hebben een hogere status en ‘vereisen’ dus een examen. Nu baalt het lief van het verbeteren van examens en al helemaal als het zo warm is. Niet dat het in ons huis zo warm was, tenminste dat vond ik als ere lid van ‘team warmte’ zeker niet. Maar naar zijn zeggen belet die warmte hem om tussen het verbeteren in op zijn fiets te springen of een ommetje te doen. Niet dat hij dat ooit doet (ha!) maar het zegt wel iets over zijn wanhoop. Ze bleven komen, die examens en de warmte bleef al evengoed.

Tijd om nog eens in de Kerstmiscadeautjes te snuffelen daar een ventilator te zoeken. Toen leek het compleet overbodig, nu kwam hij best van dienst. Bovendien verschenen er nog romantische boodschappen ook zoals I miss you so much (foto) en dergelijke ! Hopelijk was nu de afleiding tijdens examens verbeteren niet te groot !

Sporten in deze warmte

lopen in de warmte

Ik heb mij echt wel afgevraagd of zware inspanningen in zo’n hitte wel verantwoord waren.  Anderzijds groeit het schuldgevoel als ik dat niet doe. Want ik hou zo van de zon ! En van lopen ! Hou ik mezelf dan geen excuses voor ? Dus trok ik in alle vroegte de loopkleren aan om intervaltraining te gaan doen in het stukje schaduw hier in de buurt. Interval dan nog. Veel erger kan het niet. Het waren stukken van 2 minuten en na anderhalve minuut was ik echt kapot. Niet de spieren, niet de luchtwegen, maar ergens iets van grote inspanning.  Ik troost mij dat ik zonder die warmte ook kapot zou zijn geweest. Interval is tenslotte heel intensief. Maar ik bleef het mij wel afvragen of het goed was.

Ik zweette me te pletter en mijn haar was gewoon nat van het zweet !

 

Wandelen in plaats van lopen

Juist omwille van de warmte heb ik één looptraining overgeslagen en vervangen door maar liefst 3 wandelingen. Eentje begon ik ’s morgens vroeg met een ontbijt in Averbode bos. Dekentje, thermos en broodje. Een tweetal uren nadien baadde ik opnieuw in het zweet. Zelfs in het bos (en met deze geringe inspanning !) was het warm.  Ik probeerde het nog eens ’s avonds en dat viel beter mee, maar misschien kwam dat door het ijsje. ’s Zondags wandelden we nog eens een wandeling georganiseerd door Wandelsport Vlaanderen, in – volgens het lief – ideale temperaturen. Geen zon te zien en zo’n 21 graden warm. Dat is natuurlijk iets anders dan ‘boven de 30 graden !’.

warm !

Terug naar mijn roots, terug naar de West-Vlaamse familie !

Ik heb best wel spijt van het feit dat ik zo ver van mijn familie woon. Familie in de zin van broers en zussen, neven en nichten van ‘mijn kant’.  Ik word ‘hier’ goed omringd door de familie van het lief en ze zijn mij ook lief, maar zij kunnen onmogelijk de geschiedenis vervangen die ik al mijn hele leven heb met ‘mijn’ familie.  Met meer dan 100 km tussen ons en meestal een hoop fileleed schuif ik een bezoek keer op keer voor me uit. En keer op keer neem ik mij na het bezoek voor om het niet zo lang te laten duren. Net zoals nu !

PréCongé

Ik dook met de jongsten van de familie in het openluchtzwembad van Wielsbeke (de eerste keer deze zomer), genoot van de kookkunst van mijn zus en werd s’avonds getrakteerd op een taptoe. Mijn schoonbroer kan er niet genoeg van krijgen. Er was proclamatie van de ‘oudste’ van de ‘jongsten’ en zo zaten die 24 uur volgepropt.  Het leek wel vakantie, of zoals ze dat in Waregem zo mooi zeggen, het was eigenlijk préCongé.

Uitzien naar de vakantie

Aan alles is te merken dat de vakantie er eindelijk bijna is en ja, ze mag echt komen. Liefst opnieuw met volle zon. Die volle zon zet aan tot easy living, tot ‘slow down’ en dat is maar goed ook. Veel plannen zijn er nog niet gemaakt (al vindt het lief 3 keer een week weg gaan best veel), maar dat hoeft ook niet. Dat er gewoon tijd is (voor elkaar) en liefst goed weer. Al de rest is bijzaak !

Hebben jullie een welomlijnd idee wat je gaat doen in de vakantie of is het ook ‘we zien maar ?’ Ik snap best dat niet iedereen zoveel weken vakantie heeft als wij. Misschien is plannen dan noodzakelijk ? Of toch niet ? 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #24/2017 – zon en weekend Zuid-Limburg

Maastricht
Met de klok: ontbijt op de camping, ontbijtexperiment, niet vergeten ! (Valkenburg), camping, Bullet Journaling, caravan, stepfietsen, Valkenburg, lopen (en rusten !).

Slow down – weekend Maastricht

De zomer brengt misschien wel het beste in mij boven.  Zijn mijn bewegingen en gedachten doorgaans haastig en gejaagd, dit zonnige weer brengt me vanzelf tot rust. Slow down, lijkt die zon wel te zeggen ! Het gebeurt  soms dat ik deze snapshot diary maak en me nauwelijks herinner wat er de voorbije week gebeurd is. Snel leven als synoniem van vluchtig leven ? Wat blijft er uiteindelijk  hangen als het allemaal zo snel gaat ?

Het enige minpuntje bij dergelijk zwoel weer is dat ik mijn loopsessies een ‘beetje’ moet plannen.  “Een beetje”, want ik kan geweldig goed tegen warmte. Alleen weet ik niet of het zo gezond is.

Kamperen in Zuid-Limburg

Het weer was zo mooi en het lief had zoveel werk tijdens het weekend dat de beslissing om de t@b van stal te halen gauw gemaakt was. Kleren in een valies, telefoontje of er nog plaats vrij was en na dik uurtje rijden was ik al in een heel andere omgeving.

Maastricht camping in de buurt

Ik ken Zuid-Limburg nog niet zo lang. Maastricht natuurlijk wel, maar de ontdekking van de prachtige natuur gebeurde pas toen ik er voor het werk heen moest om er een replica van de Romeinse catacomben te bezoeken.  Ik bezocht Maastricht maar door de talloze omleidingen met de fiets (en veel verloren rijden) herinner ik het vooral als een uitputtingsrit waarbij brug op brug af rijden iets teveel gevraagd was.

Maastricht

Gelegitimeerde luiheid

De camping stond behoorlijk vol, ondanks het laagseizoen. Het waren voornamelijk 60-plussers, het was er wel héél rustig. Nederlanders die hun dagen vulden met het lezen van de krant/een boek/de Ipad, een fietstochtje of een wandeling en ’s avonds met een glas wijn in de hand kookten.  Mijn zus zei me ooit dat kamperen gelegitimeerde luiheid is. Ze gebruikte niet exact die woorden, maar ik begreep onmiddellijk wat ze bedoelde. Staat de rest van je leven compleet in het teken van efficiëntie en ‘doorwerken’, dan is de sociale norm op een camping : doe maar rustig aan.

Ik was dan ook maar een klein beetje toerist, voor de rest deed ik als eenieder: boeken lezen en gegrilde worst eten. Ik ben nog niet aan BBQ toe !

Bullet Journaling

bullet journaling

Op mijn snapshot diary zie je links een foto van het nieuwe boek van Kelly Deriemaker. Ik ben al jaren op zoek naar het ultieme to do/agenda/prioriteiten boek en ik moet toegeven dat schriftelijk op de een of andere manier toch beter werkt dan digitaal. Schrijven maakt het mij meer eigen. Ik gebruik meer zintuigen en werk creatiever (al is het maar door lijntjes te trekken of kleurtjes te gebruiken) waardoor zo’n lijstjes me meer eigen zijn dan wanneer ik ze op de pc invoer.

Het hele systeem van BuJo kende ik en al lees ik op zich niets nieuws in het boek van Deriemaker, het is geweldig om eens alles bij elkaar te hebben. Er is één advies dat Kelly blijft herhalen: als het bullet jounaling een nieuw item op de to do list wordt, denk er dan goed over na. Het moet “helpen’ en niet een extra klus zijn.

Ik heb een systeem dat heel goed werkt, maar door het lezen van haar boek kan ik het misschien nog beter maken ! De nadruk ligt niet meer (voor mij toch) op efficiëntie en productiviteit, maar wel op prioriteit, zodat mijn tijd gaat naar wat echt belangrijk is. En dan kom ik natuurlijk weer terecht bij Steven Covey die ik nog eens ter hand wil nemen !

Slow down zou wel eens prioriteit nummer 1 kunnen zijn !

Hoe was jullie week ? Maakt het verschil nu het zo’n mooie zomerdagen zijn ? 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week 23/2017 zomer in Tongeren

Tongeren

De week vloog letterlijk (veel wind !) en figuurlijk (waar blijft de tijd ?) voorbij. Dat de zon een constante is blijft mij gelukkig maken. Ik werd verrast door een bezoek aan Tongeren en ben weer helemaal verliefd op mijn loopschoenen. 

Tongeren is altijd goed

Bezoek aan het Teseum – schatkamer

Iedere keer ik in Tongeren ben denk ik: wat een fantastische plek ! En dan heb ik het vooral over de ‘oude’ geschiedenis die je er op elke hoek vindt en hoe knap de stad Tongeren daar op inspeelt. Het zijn geen doffe musea en voor wie niet eens graag ‘binnen’ is, de stad en omgeving heeft genoeg ‘bewaarde geschiedenis’ die je gewoon wandelend kan ontdekken. Dit keer bezocht ik niét het overbekende Gallo-Romeins museum maar wel het jarige Teseum.  Ik volgde er het traject van 16 jarigen, al waar ik opdrachten moest maken via een I-pad en mij gevraagd werd wie mijn idolen waren en voor welke bestemming ik best wat over heb. Dat werd dan weer helemaal gelinkt aan de geschiedenis van toen. Pelgrimstochten om ‘schatten’ te zien. Reflecteren over wat jij zelf kostbaar vindt in je leven.

Teseum

De kinderversie lijkt mij nog leuker

Ik volgde de ‘jongerenversie’ beroepshalve, maar toen ik de uitleg hoorde bij de ‘kinderversie’ vond ik die nog toffer. Kinderen krijgen een echte ‘schatkoffer’, waarin ze zaken moeten verzamelen in het museum en zo gaande weg de collectie ontdekken. Op het eind van de rit krijgen ze een badge als schatzoeker. De ‘volwassen’ versie (ook met audio) geeft ‘gewoon’ informatie bij elk stuk.  Een aanrader voor wie in de vakantie naar Tongeren wil !

Eindelijk een vakantie geboekt !

Wij waren bijna vergeten om een vakantie te boeken. Nou ja, echt vergeten niet, maar we stelden het altijd uit omdat we er simpelweg de tijd niet voor namen. Misschien komt het ook wel omdat we steeds meer op vakantie gaan, zelden ver en nooit echt lang. Wat een verschil met vroeger toen Europa als continent sowieso was uitgesloten ! Een mens verandert ! Nog een verschil: zocht ik vroeger de drukte en de steden op, nu kan het niet rustig genoeg zijn. Dit jaar boekten we een huisje in een dorp van 7 huizen, ergens putje Auvergne. Natuur ! Water ! (En ook: Wifi !). Meer hoeft het tegenwoordig niet te zijn, al geef ik toe dat manlief voor deze de vrije hand kreeg. Lag het aan mij, dan was het toch richting noorden én zee.

Auvergne

Aftellen naar de vakantie

Met de ‘geboekte vakantie’ in het verschiet wordt het nu wel echt aftellen naar de vakantie. nog drie weken te gaan !  Een ander ritme (examens) en dan eindigen met de blik op een zorgeloze vakantie. Want dat is die zomervakantie toch wel.  Hoofd en hart zijn tijdens die andere vakanties nog altijd bezig met het werk, dikwijls werk ik dan aan ‘lange projecten’. Maar de zomervakantie ? Die is gewoonweg zalig.

Wandelen en lopen – ik word oud

Het goede weer heeft ook mijn sportambities verhoogd. Geen specifiek doel, maar ik ben opnieuw dikke maatjes met mijn loopschoenen. Deze week genoot ik van het lopen, al werd ik (vooral in het begin van de week) bijna weggeblazen door zoveel wind. Zalig om mij zo te meten met de natuurkrachten. Dat ik ouder word merk ik wel:  ik durf al eens voor langere tijd stijf te zijn na zo’n training. De tijd dat ik dat allemaal kon zonder een pijntje nadien en stretchen ligt wellicht voor altijd achter mij. Ik voel dat ik rugversterkende oefeningen zou moeten doen, maar dat planken mag dan wel hip zijn, ik vind er weinig aan, al zal ik het toch wel doen.

Week 6 van het 6:1 vastendieetboek

Nu moet het lukken dat week 6 net oefeningen geeft om fysiek wat sterker te worden.

Door je spieren te ontwikkelen, bescherm je jezelf tegen gewrichtsproblemen. Spieren kapselen je gewrichten in, waardoor je minder kwetsbaar bent voor blessures.

Ik vrees dat ik er niet (meer) onderuit kan. Dat al dat lopen zonder extra krachtoefeningen mij zo richting lappenmand zal leiden.

Gelukkig hoef ik geen half uur hetzelfde te doen, want ik ben er echt geen fan van !

Het ‘gewicht’ of liever het gewichtsverlies blijft de goede kant opgaan. Dik (what’s in a word) 2 kg.   Ik heb niet de indruk dat ik aan het diëten ben, wel dat ik heel bewust bezig ben met eten. Zo heb ik ook een ‘omgekeerde vastendag’.  Niets bijzonders, en al helemaal geen vreetdag, maar op vrijdag gun ik mezelf eender welk dessert.  Zonder maar een beetje schuldgevoel. Zo liep ik vrijdag speciaal de bakker binnen om een lemonpie te kopen. Wat is dat zalig lekker ! Omdat ik voor de rest het snoepen (en gebak) compleet heb geschrapt, smaakte dit precies nog tien keer zo goed. Geen gram schuldgevoel ! Dat was de spreekwoordelijke kers op de taart !

1000 vragen over mezelf

1000 vragen #45 Hoe laat sta je meestal op ?

opstaan

Opstaan in een ideale wereld

In een ideale wereld zou ik rond half acht opstaan. Dat is ook het uur dat ik prefereer in de vakanties en als er ooit zoiets komt als een lang en gezond pensioen, dan zou dit mijn uur zijn. Dit zou de rest van de dag worden :

  • 7u30 : opstaan
  • 8 uur : ontbijten met de krant. In mijn ideale wereld zou ik ik veel tijd besteden aan het (bereiden van) mijn ontbijt. Het blijft tenslotte mijn lievelingsmaaltijd. Dat kon je hier en daar al zien.
  • voormiddag : sporten en lezen
  • over de middag :  een lichte lunch
  • in de namiddag zou ik werken tot een uur of 6
  • vooravond : eten met vrienden
  • avond : lezen of verder werken

Maar dat ideale leven heb ik niet.

Reality-check : wanneer sta ik op ?

Toch verschilt het niet zo erg van de realiteit, tenminste het uur van opstaan. Ik sta meestal rond 6 uur 30 en dat vind ik dus echt een uur te vroeg. Ik heb het geluk een ochtendmens te zijn en geen last te hebben om uit bed te raken, maar het voelt niet synchroon met de natuur en de zon. Zeker al niet in alle seizoenen dat het géén zomer is !

Volgens mijn echtgenoot – die lekker langer slaapt – hoeft dat ‘vroeg opstaan’ niet. Maar ik heb het graag rustig ’s morgens. Zo vertrek ik al voor 7 uur naar het werk, terwijl de eerste lessen pas om 8.15 beginnen. Dat heeft alles te maken met de verkeerschaos en de files. Ofwel vertrek ik zo vroeg en rijd ik vrij fileloos naar het werk en dan ben ik tegen 7.30 uur op het werk. (Nog altijd 45 minuten te vroeg !). Of ik vertrek een kwartier later en dan ben ik tegen 8 uur op het werk. Het betekent gewoon langer in de auto zitten én meer kans om te laat te komen. Eenmaal ik regio Leuven binnenrijd ‘stropt’ het, en zelfs op mijn werk geraken (met riante inrijlaan) is een probleem, een echte bottle-neck waardoor mijn werk tijdelijk bijna onbereikbaar wordt.

Het fileprobleem

Dat ik er zo lang over doe om 25 km te overbruggen doet mij soms zuchten én verlangen naar een andere werkplaats. Vroeger lukte het me nog om tenminste in het terugkeren fileloos naar huis te rijden, maar ook dat is niet meer het geval.

Een rustig begin van de dag is het vroege opstaan waard

Toch heb ik veel over voor een rustig begin van de dag. Wanneer ik om 7u30 op school arriveer is er bijna nog niemand. Het is er bijzonder rustig en dankzij een prima kok staat de verse koffie al klaar. Tijd om rustig mijn dag te overlopen en de lessen die moeten gegeven worden. Tijd om een praatje te slaan met andere vroege collega’s. Daar kan ik wel van genieten. Dat ik daarvoor vroeger moet opstaan deert me niet. Die rust is me veel waard ! Liever dat dan opgejaagd en lang in de file !