Tagarchief: Zeeland

Snapshot diary

snapshot diary – week 01/2017 – Noord-Nederland verkennen

Noord-Nederland

Onbekend en onbemind Nederland

Mijn ouders reisden veel. ’s Zomer was het altijd richting zuiden (verschillende delen van Spanje of zuiden van Frankrijk) en tussendoor waren er ook korte vakanties in Duitsland en Groot-Brittanië of het noorden van Frankrijk. Als mijn vader er zin in had dan kon hij op een doodgewone zondag zeggen ‘kom, we gaan naar Parijs’ en mijn moeder kon niet snel genoeg de sandwiches inpakken. Mijn vader hield van reizen en zo ook mijn moeder, maar om de een of andere reden hielden ze niet van alles wat ten noorden lag.  Ik kende als kind wel snel steden als Rotterdam en zelfs Amsterdam, maar voor de rest stond Nederland gelijk met de Efteling en ‘daar kan je niet goed eten’. Noord-Nederland was al helemaal niet aan de orde !

Mijn liefde voor Nederland

Mijn liefde voor Nederland kwam er vooreerst met onze vakantie in Scheveningen. Als ‘beloning’ voor die boeking kregen we gratis vakantie in Zeeland in het laagseizoen. Heel toevallig viel ons Vlaams krokusverlof in het laagseizoen van Nederland. We gingen er zonder verwachtingen naartoe en ik was verkocht. Zeeland is mijn grote liefde geworden. Schevingen is ondertussen onze vaste novemberstek geworden.

Noord-Nederland

Noord-Nederland

De voorbije week vertoefden we in Noord-Nederland, de ‘kant die we nog niet kenden’, waarmee we het noord-westen bedoelen. We waren er ooit ‘gepasseerd’ toen we met de nog kleine kinderen naar Texel (2005) reden, maar hielden er geen halt.
We genoten de voorbije week met volle teugen van de uitgespreide vlaktes en de vele natuurdomeinen die Noord-Nederland rijk is. We wandelden door de Schoorlse Duinen (zie het filmpje hier) en reden nog iets noordelijker naar Callantsoog.
We liepen langs het strand dat bezaaid was met zeesterren (aangespoeld door een storm) en genoten van de felblauwe hemel boven ons. Wat een geluk ! Wat een weelde ! Wat een uitgestrekheid ! Voor mij was het echt batterijen opladen.

Noord-Nederland Callantsoog

Ik weet nu al dat ik het gigantisch ga missen. De stilte, de rust maar bovenal de natuur en de uitgestrekheid. Het lijkt op een of andere manier alsof de natuur mij tot de essentie brengt. Alle puzzelstukjes vallen in elkaar, alles klopt, alles is eenvoudig.

Straks, als de werkweek begint zal ik tussendoor nog eens kijken naar de vele foto’s op mijn smartphone. Dan sluit ik mijn ogen en ben even weer in dat geliefde Nederland.

Hebben jullie ook landen waar je maar niet genoeg kan van krijgen ? 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary – week 50 – Proefwerken en zien naar Nicht Schlafen

Nicht Schlaffen : links onderaan

De week beginnen in Zeeland, surveilleren tegen de sterren op en tussendoor naar een voorstelling van “Nicht Schlafen”.  In één lijn deze week samengevat.

Ontwaken in Zeeland

Het gebeurt zo goed als niet : dat ik binnen mijn uurrooster kan wisselen met collega’s, maar hip hip hoera nu kon het wel ! Ik kon maandag thuisblijven door de volgende vrijdag wél te werken. Dit had als prettig gevolg dat ik tot maandag in Zeeland kon blijven. Dankjewel collega ! Opstaan in een vakantieoord op een weekdag en dan nog met zicht op de jachthaven. Dat is natuurlijk een goed begin van de week. Ik zette dan ook volle moed de werkweek in.

Examens en surveilleren

Ik las onlangs dat in een proefexperiment een groep mensen de voorkeur gaven aan zichzelf een lichte elektrische shock te geven dan wel gewoon niet te moeten doen en voor zich uit te staren. Werkelijk niets doen, afgezonderd zijn van prikkels blijkt voor een mens niet zo eenvoudig. Nee, ik ga niet klagen over het surveilleren, maar wie het kent weet waarover ik spreek. Blij zijn als een leerling zijn vinger opsteekt. Op je tong moeten bijten om niet de hele uitleg te geven (want je bent tenslotte leraar), tellen hoeveel tegels er zijn. Vier keer per minuut naar de klok kijken. Zakdoeken uitdelen. Uit pure verveling het examen in gedachten ook invullen (bij gebrek aan extra in te vullen exemplaar).
Ook al had ik tijdens die surveillanties niets te doen, de tijd was tergend traag en mijn hersenen not amused. Dat het maar snel gedaan is, voor iedereeen !

Vermoeidheid van maanden

Het leek wel alsof die hersenen en dat lichaam door het niets doen een seintje kregen dat ze eindelijk in rusttoestand mochten gaan. Toch het lichaam. Door gebrek aan adrenaline (les geven, een behoorlijke alertheid is hier op z’n plaats net als flinke dossie concentratie) leek mijn lichaam continu in slaaptoestand te vallen. Alsof ik iedere dag rond een uur of twee zo’n denderende klop van de hamer kreeg dat er geen ontwijken mogelijk was.
Een ervaring die gelijkstaat met het begin van de vakantie. Komt die vakantie er eindelijk, dan ben ik doodmoe. Dat is geen verschijnsel eigen aan mijn job, wel aan ‘full stress’ en (behoorlijk) minder stress. Alsof de slaap zich zelf vooruit schuift omdat het geen plaats vindt in stressvolle tijden.

Nicht Schlafen – Alain Platel

Nicht Schlafen :  dit videofragment geeft je een goede eerste indruk

Een tijdje geleden werd ik onverwacht uitgenodigd door een vriendin om samen Nicht Schlafen (ik zie de humor met bovenstaande paragraaf) van Ballets C de la B bij te wonen. We misten het begin : een nieuw circulatieplan in de stad Leuven en een uitslaande brand in het centrum zorgde er voor dat we rondjes bleven rijden. We werden dan ook echt ‘gedumpt’ in het stuk. Het was echter zo heftig dat ‘Nicht Schlafen’ zeker geen probleem was !

Ik genoot van het stuk, maar nam het mezelf gigantisch kwalijk dat ik niet was voorbereid en ook al niet op tijd was. Het leek even op pure consumptie. Iets waar zoveel creativiteit in zit, zoveel denken en zo veellagig is verdient meer. Ik zou eens opnieuw moeten gaan ! Hoe dan ook, merci voor de uitnodiging !

Wat denkt de toeschouwer van Nicht Schlafen ? Een interessante compilatie (video)

Kerst is in aantocht

Ooit is het anders geweest maar de laatste jaren gaat Kerst hier redelijk aan ons voorbij. Dit jaar valt de vakantie helemaal nà Kerst en droef zijn we daar eerlijk gezegd niet om. De kerstversiering in huis beperkt zich tot nu toe nog altijd tot één lichtjeskrans in mijn werkkamer. En natuurlijk ook de kerstkalender, maar we vergeten zelfs onze chocolade elke dat uit het doosje te halen.
Kerstmarkten zijn al helemaal niet aan ons besteed wegens te druk.
Het allermooiste van Kerst is dat er straks tijd vrij komt. Tijd voor familie en vrienden. Tijd om gewoon samen te zijn. Tijd om te genieten en dankbaar te zijn. Heel melig allemaal, ik weet het. Maar meer hoeft en is Kerst ook niet voor mij. Zelfs niet het feesten, het eten en de cadeautjes. Het hoeft allemaal echt niet. Als er maar tijd is. Tijd voor elkaar.
Melig genoeg ?

Fijne week !

Snapshot diary

Snapshot diary – week 49 – Sinterklaas en Zeeland !

2016 week 49

Sinterklaas ! Kerst in aantocht !

De week begon met Sinterklaas op het werk. Bij de leerlingen was hij al langs geweest, maar bij ‘ons’ moest de man nog komen. Niet dat het zo bijzonder is, sappige clementines en nog wat koek, maar toch, ik vind het altijd een mooi moment en op de een of andere manier smaakt dat op het werk twee keer zo goed.

Sinterklaas op het werk

Sinterklaas voorbij en dat betekent natuurlijk dat we volop kunnen aftellen naar Kerst. Er was een tijd dat het hele huis hier Kerst ademde, dan weer was er zo goed als niets en dit jaar dacht ik om er toch weer eens in gematigde versie aan te doen. Alleen : het is er nog niet van gekomen. Ik vrees dat ik een beetje overdonderd ben door alles wat mogelijk is en veel te veel ‘in de boekskes’ heb gekeken, want het lijkt me zo’n groot project !
Voorlopig houden we het dus bij de adventskalender en snoepen we van de lekkere chocolade. Maar het zegt veel als het lief en ik – die zo’n snoepers zijn – zelfs hiér dagen overslaan ! Gelukkig hebben we dan extra chocolade !

Lopen : we steken een tandje bij

Lopen : thuis goed verlicht en in Zeeland lekker in het zonlicht !

Ik ben geen continue loper, je weet wel, mijn devies is dat er bewogen moet worden en dat hoeft niet noodzakelijk lopen zijn. Hoe dan ook, de laatste maand kriebelde het toch weer om er ‘werk’ van te maken zodat ik in de lente toch wat kilometers kan malen en misschien kan deelnemen aan een event. Vorige week gebeurde er niets – wegens koorts  – en toen ik deze week opnieuw begon leerde ik dat anti-biotica en lopen geen goede vriendjes zijn. Het voordeel : iedere loopsessie is iéts beter dan de voorgaande !

Zeeland, zalig Zeeland

Zeeland

En toen was het vrijdag en mocht ik vertrekken naar Zeeland, mijn geliefde Zeeland. Het lief zat in schaakcompetitie  – alwaar hij bijna gediskwalificeerd werd omdat zijn uurwerk een ‘biep’ gaf en kon dus niet mee. Beetje balen was dat. Maar gelukkig maar even, want Zeeland, Zeeland doet het altijd ! Alsof alle ‘stresstellers’ weer op nul staan. En dat is toch geweldig, niet ?

Alvast een fijne week toegewenst ! Het tellen naar Kerst – en hopelijk enkele dagen vakantie, is begonnen ! 

Snapshot diary

snapshot diary – week 40 – back to the gym

"back to the gym"

Maandag vakantiedag

De eerste maandag oktober hebben wij gewoontegetrouw een vrije dag. Het breekt de lange periode van 1 september tot de krokusvakantie. De dag was bijzonder welkom, voor iedereen. Het lief en ik volgden nog eens de wandelknooppunten en waren onder de indruk van de pracht van onze streek. Dat geldt eigenlijk voor heel Vlaanderen, het is maar dat je op de goeie plekken komt en de wandelknooppunten brengen je er bijna altijd. Ik was net terug uit Veere in Zeeland en hoe mooi het daar ook was (toch nog altijd verliefd op Zeeland), ik hoef echt geen 2 uur ver te rijden !

Het schriftje – de lat ligt hoog

Sedert het schooljaar begonnen is leef ik weer volgens een strikte planning. Iedere dag moet er heel wat worden afgevinkt en de uren zijn nogal gepland. Tot mijn grote verwondering is het ondertussen bijna half oktober en loopt alles nog steeds volgens plan.
Soms denk ik dat ik overdrijf met al dat geplan en al die activiteiten en doelstellingen die ik mezelf opleg, maar het  brengt me wel een heel eind verder.  Het helpt mij om overzicht te houden al heb ik soms de neiging mijn dagen veel te vol te proppen.

back to the gym

Heel septemer was ik niet in de gym geraakt. Dat dat de eerste weken niet zou lukken had ik ingecalculeerd, maar dat ik nu nog altijd geen weekritme heb om te sporten, dat valt best wel tegen.

 Ritme is de weg naar succes. 

Geen ritme betekent meestal dat ik het gewoon uitstel. Veel goede voornemens maar omdat het er niet automatisch inzit denk ik snel dat ik het morgen wel zal doen. Klassieker kan niet. Een echt ritme heb ik nog niet gevonden, maar wel de weg terug naar de gym en dat beviel heel goed. Ik merkte ook dat ik het echt gemist had, ik voelde me onmiddellijk een stuk beter en meer ontspannen. Ik ben meteen ook optimistischer. Sweat is the new drug zet ik dan op mijn Instagramaccount en bij mij werkt het precies wel als een drug : ik word er helemaal blij van ! Dus geen excuses meer maar back to the gym !

back to the gym – back to nature

Toch kan ik niet alleen maar binnen sporten. Heel dat lichaam schreeuwt om buiten te zijn. De verwarming staat bij ons al op op het werk, dus die lucht is al helemaal niet meer zo fijn. Geef mij maar de pure natuur. Echt enthousiast over regen ben ik niet, maar eigenlijk maakt het mij niet zoveel uit. Als ik maar mijn dosis buiten hebben.

Ik lijk soms een hondje dat uitgelaten moet worden. Kwispelen doe ik nog net net niet.

 Ik lijk soms een hondje dat uitgelaten moet worden. Kwispelen doen ik nog niet net. Omdat 10 km wandelen gauw twee uur kost los ik dat op door te lopen. Het hart op volle toeren. Hoofd en geest even helemaal weg. Het bekoort me echt wel, al ben ik een lousy runner. Ik vrees ten alle tijde een trage loper te zijn en afzien doe ik zo goed als altijd.

De Japanse Tuin in Hasselt

Het lief en ik brachten in het weekend een bezoek aan de Japanse Tuin. Ik was er al eens geweest en vond het toen zalig, maar nu was er zo veel volk dat er nog weinig ‘zen’ te bekennen was. Toch blijft het een aanrader, al zou ik niet meer tijdens het weekend gaan. Er loopt deze dagen een bijzonder tentoonstelling over chrysanten. Wat de link met  Japan is weet ik eerlijk gezegd niet, maar het was best mooi om zien.

Ik zie al uit naar wat volgende week brengt ! Alvast een fijne nieuwe week !