Tagarchief: Zeeland

Snapshot diary

Snapshot diary week #19/2018 – Het lange thuisblijfweekend

Gemengde gevoelens

Ik geef toe. Toen ik de plannen van mijn collega’s en vrienden hoorde voor het komende lange weekend, kreeg ik nu en dan een kramp in mijn kampeerziel. Collega’s met tent, camper of caravan die naar alle windstreken reisden. Zeeland, de Ardennen, de Vlaamse Kust, Fontainnebleue, de Opaalkust in Frankrijk. Het waren allemaal bestemmingen die zo makkelijk waren. Kleren bij elkaar, caravan aanhaken en off we go. Maar het zou up I go zijn. De huisduif haalt het bij het lief van de reisduif. En mijn liefde voor het lief houdt mij soms thuis. Ook op dagen die zo zonnig zijn en waar het o zo makkelijk zou zijn om gewoon te vertrekken. Liefde doet iets met een mens. (En dat is maar goed ook !).

Het territorium van de huisduif: 25 m2

Dat betekent niet dat we letterlijk thuis gebleven zijn. We startten ons verlengde weekend met een wandeling georganiseerd door Wandelsport Vlaanderen. Startpunt 3 km van ons huis. We deden een citytrip in onze eigen stad. 4 km. Ik kon het lief overtuigen om in de tuinkamer te ontbijten. Buiten !
Deze dagen waren dus dagen van genieten van elkaar en familie. Allemaal op die 25 vierkante kilometer. Ik las buiten in het zonnetje en verzon even dat ik op mijn eigen camping was. Ja, ik blijf dromen. Mag toch ?

Ik kan nauwelijks wachten om opnieuw te vertrekken

Tijdens datzelfde weekend zijn wel tien mogelijke trips door mijn hoofd gepasseerd en lang zal het niet duren of dat huisje wordt weer gewoon aangehaakt. Terug naar Nieuwpoort, omwille van de zee (en prima camping) ? Of Gent, dat altijd bruist maar ook zalige fietspaden heeft langs Leie en Schelde. Of toch opnieuw richting Nederland, langs de Maas of Noord-Brabant ?

Hoe dan ook, lang zal het niet duren. Dat voel ik zo. En het lief, het lief vindt dat allemaal goed. Heb ik even geluk !

 

 

 

Goodbye Hello

Goodbye January, je bracht geweldig goed nieuws !

February beats January

Ik las ergens dat januari een doorspoelmaand is. Een maand waarvan je het liefst op de fastforwardknop zou willen duwen zodat je verder kan gaan in februari. Ik herken het gevoel – januari is maar niets – anderzijds weet ik nauwelijks waar februari heen is. Alleen: dat het een véél betere maand was. Al was het maar omdat er uren zon waren (zij het in bittere koude) en er groot nieuws was.

Het verlossende bericht van januari

Net op de valreep van januari zat er een bericht in mijn mailbox dat als titel had ‘belangrijk bericht’. Eentje van mijn werkgever. Gericht aan àlle personeelsleden. Ik geef toe dat dergelijk ‘onderwerp’ niet altijd op feestvreugde wordt onthaald. Het kan immers over van alles gaan. Maar dit was een topper van formaat: het plan om het hele Leuvense (katholieke) net op te splitsen in eerstegraadscholen en vervolggraden, werd afgevoerd. Concreet zou dit een hertekening betekenen voor àlle Leuvense scholen van het net. Er zou gewoonweg geen school meer bestaan van 1 tot 6. Iedereen zou moeten verhuizen. Leerlingen, personeel en ook de directeurs. Na de overgang van lagere school naar middelbaar zouden alle leerlingen sowieso naar een andere school moeten gaan.

Er valt veel over te zeggen, maar laat ik het kort houden: dit is niet in het voordeel van de leerling. Rust is er nog niet echt, want werkelijk àlles in het onderwijs wil men hervormen. Alles ! Veel indringender dan – wie het nog kent – het VSO !

Soms is het zo simpel

Dat ik fijne dingen moet plannen. Dat het geen zin heeft om te wachten ‘tot er tijd is’, ‘tot het beter weer wordt’, ‘tot het vakantie wordt’ etc. Dat heb ik wel geleerd. Wachten is niet altijd wijs. Ik schreef het hier al:

Als ik wacht op de zomer
voor een ijsje

als ik wacht op een reden
voor mijn reisje

als ik wacht op de zon
om te kunnen stralen

als ik wacht op succes
zonder te willen falen

als ik wacht
Is vandaag minder leuk
is vandaag minder fijn

is vandaag minder spannend
dan vandaag zou kunnen zijn.

Dus ondanks het feit dat ik dacht geen tijd te hebben, dat ik het werk tussendoor liet voor wat het was, trok ik er deze maand op uit om te fietsen, te wandelen, te genieten van het buitenleven.

Het omgekeerd is waar. Ik haal er zoveel energie uit, het zet de dingen onmiddellijk weer in perspectief, zodat ik er volop tegenaan kan. Soms is zo eenvoudig als beslissen dat je wandelschoenen aantrekt.

Hallo maart !

Maart begint alvast goed ! We starten met het vieren van mijn verjaardag. Net zoals bij Annelies zijn we hier afgestapt van (materiële) cadeau’s maar kiezen we voor ervaringen. In mijn geval is dat een dagje uit. Er zit een mooie evolutie in het vieren van mijn verjaardag. Kan ik best wel smaken ! Geen idee wat het dit jaar wordt, maar Brugge of Gent zijn zeker kanshebbers. Trein op en hop toerist in eigen land.  Je hoort er nog van !

Ook op de planning: een weekendje Zeeland. Er zal moeten worden gewerkt tijdens dat weekend, maar de zee zal nooit ver weg zijn en alleen al het snuiven van de lucht daar doet mij deugd. Het wandelen naar de bakker, de onovertroffen ‘snert’soep die dubbeldik smaakt in wintertijden !

Dus ja, ik zie er naar uit. Welkom maart !

 

 

 

Snapshot diary

Snapshot diary week #49 – Sint, Sneeuw en Zeeland !

Met de Sint in het land eindigt het eerste trimester

Hoe leuk de leerlingen de Sint ook vinden en hoeveel plezier er ook aan wordt beleefd, de heilige man luidt ernstige tijden in. Examens ! De combinatie van zwiepende regen, laatste lessen die gegeven moesten worden en het vooruitzicht van de examens was voor sommige leerlingen teveel. Rustig in de klas zitten was er niet meer bij. Best lastig, want net in dié week moet er nog hard worden gewerkt. Ik kan ze het onmogelijk kwalijk nemen, want met het eind van het trimester worden ze ook alsmaar meer vermoeid. De dagen korten en zelfs de reis naar school gebeurt soms in gure omstandigheden. En dan komen daar nog eens naderende examens bij. Alle begrip !

Kerst als poort naar herinneringen

De Sint wuifde ons vaarwel tot volgend jaar en de kerstspullen konden worden uitgepakt. Minimaal is dat hier, al vond ik wel een plekje voor de kerststal. Het is er eentje van mijn (overleden) ouders, dat geeft het toch een bijzondere betekenis. Ondertussen komt Kerst na Kerst terug zonder hen. Ben ik de enige die rond deze tijd vooral denkt aan mensen die er nu niet meer bij zijn? Zoals deze goede vriend die meermaals op ons kerstfeest was ? Het is onze vierde Kerst zonder hem en dat blijft zeer doen. Leeftijdsgenoten die sterven, het zou niet mogen.

Traditiegetrouw komen we met de families samen. Hier valt de puzzel gelukkig goed in elkaar. Kerstavond de ene familie, Kerstdag lekker rusten thuis, Tweede Kerst de ‘andere’ familie. De naampjes zijn getrokken, verlanglijstjes (hopelijk) ingevuld, het shoppen kan beginnen. Lang leve het online shoppen, nu maar hopen dat er inderdaad iets bijstaat dat ik online kan kopen ! Ik ben zelf 100% voor lijstjes en namen trekken. De kans op een ‘verkeerd cadeau’ is zo goed als onbestaande.

Op naar Zeeland !

Dit wordt ook al een traditie: het weekend na de laatste lessen naar Zeeland. Als een afronding van een trimester lesgeven. Ik maakte er een zalig lange wandeling met De Oosterscheldestappers. De eerste kilometer liep ik al verdwaald, zodat ik een extra lange wandeling in het vooruitzicht had. In tegenstelling tot de georganiseerde wandelingen die ik in Vlaanderen wandel, liep ik hier kilometers in onbewoond gebied. De wind had vrij spel en het was behoorlijk koud, al kon dat de pret niet bederven. Bij aankomst kreeg iedereen een kommetje snert, iets wat mij in Nederland precies altijd 10 keer beter smaakt dan in België !

Sneeuw

Omwille van de sneeuw vertrok ik zondag al richting Vlaanderen. In heel Nederland gold code oranje en het leek erop alsof er in Zeeland gewoon niet gestrooid werd. Bovendien viel de sneeuw zo hard dat je amper zicht had. De Zeeuwen bleken daar geen moeite mee te hebben, er was gewoon niemand op de baan. Anders was dat eenmaal ik de Belgische grens naderde. Hoe dichter bevolkt, hoe meer sneeuwruimers leek het wel.

De papieren week

Vroeger noemde ik de komende week wel eens de papieren week, omdat er zoveel proefwerken te verbeteren waren, leerlingendossiers moesten worden ingevuld, puntenlijsten op orde gezet, voorbereidingen voor de deliberaties. Dat moet nog altijd gebeuren maar het papierwerk is letterlijk minder. Veel kan immers ook digitaal gebeuren.

Voor vele leraars is het een week van goed en rustig doorwerken en hopelijk ook nog de fouten zien in het 50ste identieke examen dat je verbetert. Want ook dat is de job van een leraar. Gelukkig zijn er ook altijd leerlingen die zo origineel zijn in het beantwoorden van vragen dat ze je wakker houden !

 

Hoe was jullie week ? Veel last gehad van de sneeuw ? Hoe dan ook , een zalige week toegewenst ! 

 

Goodbye November, Hello December !

Gemengde gevoelens over november

  • Het begon heerlijk, met een week vakantie in Scheveningen. Super rustig deze keer, maar wat heb ik genoten van de zee en de zalige loopjes in de polders !
  • Gemengde gevoelens, ja, want ook al was ik maar 1 werkdag ziek, het leek alsof de ene virus na de andere mij bestookte en mijn immuunsysteem in permanente staking was. Het is zelfs nog niet helemaal over. Het ‘verplaatst’ zich gewoon !
  • Nu de dagen korter worden mis ik het kamperen. Ik probeer het thuis zo gezellig mogelijk te maken en dat resulteerde vooral in opruimen (weeral) en opnieuw veel ritjes naar de kringloopwinkel.
  • Er werd weinig gewandeld, maar de wandeling in Mechelen was een toppertje, niet lang en altijd wel een leuk café op (korte) wandelafstand. Prima als je je niet 100% voelt !
  • Het einde van het jaar nadert en er liggen nog enkele boeken ongelezen of half gelezen. Zo kocht ik “Tools of Titans” een klein jaar geleden. Het is een dik boek en het eerste deel (diëten) vond ik maar niets. Wellicht is dat de reden dat ik het zo lang heb laten liggen. Maar hé, ik heb het uitgelezen en ontzettend veel bijgeleerd! Gemengde gevoelens, ook hier.
  • Geen gemengde gevoelens wat het Bosboek betreft. Moet onder de kerstboom van iedereen !

Hello December!

Dat je leuke dingen moet plannen, hell yeah ! Want kijk, als je dat niet doet, komt er niets van in huis en al helemaal niet als je je niet 100 % voelt !

  • Dus plan ik toch wat wandelingen in
  • Is er een weekendje Zeeland geboekt, het wordt bijna een traditie, het weekend voor de examens beginnen !
  • Is er de aanloop naar het Einde Jaar – hier nog geen spoor, maar het lijkt mij  hoog tijd dat ik uitnodigingen verstuur ! (Of niemand komt nog wegens andere afspraken !)
  • In december valt de kerstvakantie ! Geen bijzonder nieuws, echt niet. Maar wel : VAKANTIE !
  • Ook deze maand wordt er weer flink nagedacht. Soort midlife denk ik. Maar het is goed om nu en dan eens je leven onder de loupe te nemen. Ik heb al te vaak het gevoel dat ik op een hogesnelheidstrein zit en amper het landschap zie, laat staan goed besef waar ik heen ga !